dian dian rysunkovo

20111226_1

2011-12-26T11:48:00.002+01:00

stare, ale nowe, czyli przemalowanie.. ale tylko drobne.. wypieprzyłam w kosmos tło. odciągało jedynie uwagę od postaci... teraz jest cacy

2011.12.01_1

2011-12-01T22:56:00.002+01:00

mam dość wymyślania coraz durniejszych, "natchnionych" tytułów, więc od dzisiaj będę używała dat + kolejne numerki gdyby anuż znowu miała napad twórczy i nabazgroliła więcej niż jedna prackę...

tym razem znowu Greyheart, mój ulubiony wilkołak ;)
tym razem oberwał ciut po pysku.. no cóż, nigdy nie był spokojnym uległym typem

Frieda - the fire witch

2011-09-17T17:27:00.000+02:00

Frieda, the fire witch, my OC for Ars Magica

CS3 + bamboo one

N U C C T I

2011-09-17T17:18:00.003+02:00

goddess of night
they say that she sees and hears everything

elven bride

2011-09-17T17:02:00.003+02:00

2nd attepmt
tym razem przemeblowałam kolory całkowicie i zastosowałam się do kliku tipów: jasna twarz = ciemne tło... bo jasna twarz + jasne tło jakoś ani nie pasuje do mojego stylu mazania, ani specjalnie nie wyglądało to to...
teraz, imho wygląda o niebo lepiej

tylko te usta trochę skopałam :/
może kiedyś poprawię

hyurias

2011-09-17T16:58:00.003+02:00

taka tam furia boska ze świata Sindish, zwana inaczej "hyurias"

"one of mythic hyurias is fighting with monster at pillars of gods
hyurias were meant to be protectors of gods realm"

to jest tak w ogóle stary szkic, z 2003 roku, ale jakoś dopiero teraz chciało mi się go pomalować i jakoś tak sucho wyglądała zawieszona w próżni, więc dodałam jej "epickie" tło... proszę się nie śmiać, ja dopiero ogarniam te klocki, a komponowanie więcej niż jednego elementu to jakaś masakra jest

anyway,
enjoy

Thor: Loki

2011-09-01T19:30:00.003+02:00

tak, kolejny fanart a i tak nie robię ich zbyt często
tym razem główny zły obdarzony cudownym głosem, Loki z filmu Thor w którego to wcielił się uroczy Brytyjczyk, Tom Hiddleston
generalnie to ja uwielbiam czarne charaktery, ale rzadko kiedy jedna scena potrafi mnie wbić w podłogę, a tak było tutaj

CS3 + bamboo one
i nie, nie malowałam po screencapie :/ aczkolwiek korzystałam z jednego czy dwóch przy rysowaniu - z głowy to ja fanartu nie narysuję :(

Menares

2011-07-05T22:06:00.003+02:00

tym razem po wielu latach, naprawdę wielu, bo rysunek powstawał skokami przypływów mej twórczości i to widać niestety, przedstawiam Menaresa.. postać mojej drogiej przyjaciółki
stwór ten, pół bóg pół kotocośtam nie lubi gdy ktoś jest wyższy od niego, choć sam ma przeszło 230 cm wzrostu....

kredki, fotoszopki i inne cuda zostały tu użyte włącznie z magią voodoo ;)

mesmer

2011-07-05T21:54:00.002+02:00

a oto i mesmer
elficki mesmer, który nie należy do tych dobrych co widać po stanie jego skóry, bo jak pamiętacie ubzdurałam sobie, że u mnie nie będzie stricte czegoś takiego jak drow, znany bardziej jako mroczny elf... ot ewentualne "mroczne elfy" to po prostu elfy, które straciły swój wewnętrzny blask... ot i cała filozofia

i tak, brakuje cienia od paska na klacie.. tak to jest gdy się maże w nocy o północy...

CS3 + bamboo one

nuda panie, nuda

2011-06-06T20:38:00.001+02:00

i lenistwo... aż trudno uwierzyć, że nie byłam tu od końca stycznia :O

a oto aniołek:

elemental

2011-01-27T21:01:00.001+01:00

no o takie o
taki mały pypec

kredki + tło w cs3

water elf - color

2011-01-27T08:43:00.002+01:00

w końcu po wielu latach odważyłam się pokolorować mój trochę przykurzony lineart wodnej elfki :>
a to tylko dlatego, że przypomniałam sobie jak można się bawić warstwami i nie tali overlay i multiply taki straszny jakim go malują ;)

jakby kto chciał spróbować swoich sił w kolorowaniu to można pobrać lineart stąd

media te same co zwykle: czarny pen + kolory w cs3

sketch.boys

2011-01-26T09:47:00.001+01:00

taki tam sobie szkicyk podciągnięty szarościami w cs3

f a l l

2011-01-07T10:00:00.002+01:00

przelatując przez chmury Lethe anioł traci pamięć o tym kim jest a nawet o tym co spowodowało jego upadek..
nie wspominając już o samym fakcie, że upadek anioła jest bardzo odczuwalne i zauważalne w Piekle.. to tak jakby meteor uderzył w Ziemię.. wszyscy to zauważą..
a że anioły są pełne niebiańskiej mocy, illiasteru, który jest bardzo.... smacznym źródłem mocy dla stworzeń piekielnych, te pierwsze dni po upadku są dlań bardzo niebezpieczne..

ja, jako gracz wiem dlaczego mój anioł upadł. on tego nie wie :>
a tak, postać stworzona na potrzeby sesji Infernum: Book of the Damned :D
a na imię mu... Martinus - no co, z braku lepszych imion męskich.. "Gabriel" już zajęte jest ;)

btw
Martinus znaczy "wojownik Marsa" :D a jak wiemy, Mars to bóg wojny był ;)

media:
cs3
brushe
closeup
ok 7 godzin

b r u j a h s

2011-01-04T11:08:00.002+01:00

no tak, miałam narysować co innego, a wzięłam się za takie coś:

to są wszystkie wampiry z klanu Brujah z jakimi miała styczność moja postać, Julia lub o których przynajmniej coś słyszała..
czerwone złowieszcze oko należy do matki Marcusa, Oshy (kliknijta se w obrazek to zobaczycie całość)
mały pochylony gostek to Perseusz, ojciec Oshy
sam Marcus jest profilem i złowrogo patrzy na swego brata Malcolma, który jak wiemy jest po ciemnej stronie śmocy
dziołcha z różyczkami to córcia Marcusa, która źle zniosła przemianę..
Dżeku tłumaczył to, że była ona bardzo wrażliwą osobą za życia.. hmm..

enyłej
początek nowego roku a ja mam stos nieskończonych prac.. jak zwykle.. pewnie gdybym policzyła je wszystkie to wyszłoby na to, że szkiców mam 5 razy więcej niż tych skończonych.. ehh..

media:
kredki... dużo kredek...

f a l l e n

2010-11-25T07:29:00.003+01:00

A oto kolejny mój bazgroł :D
motywy anielskie i pierze jakoś tak ostatnio mocno się mnie trzymają i nie mogą odpuścić ;)

Jest taki fajny dodatek do DnD (tak mi się wydaje), w którym to można grać sobie demonem, aniołem lub ludziem :D nazywa się ten wynalazek Infernum: Book of the Damned
Więc sobie stwierdziłam, że gdybym miała grać w tego erpega, to moja postać wyglądałaby mniej więcej tak jak na załączonym obrazku^^..

Tak swoją droga to na początku chciałam narysować Ebana, ale mi nie wyszło... a potem perspektywa mi się jebła, więc było trzeba coś wymyślić... skrzydła, a raczej piórka są ni przypiął ni wypiął, bo w 3/4 rysunku stwierdziłam że je dodam ;) potrzeba matką wynalazków - czy jakoś tak to szło..
A i oczywiście strzeliło mi do łba, żeby dać dwa źródła światła - tak żebym miała zajebiście łatwo do narysowania :|

Całość zrobiona na a4 zwykłymi kredkami - więc kurwa nie wiem czym miało by być robione jak słysze pytanie "a czym robione?".. kurwa, rencoma! :| ja pitolę, chyba nie bez kozery dodaję do działu "tradycyjne/rysunek".. po huj się ludzie pytają skoro nie czytają informacji i opisów? debile?
O, a najlepsze jest pytanie gdy ktoś przydybie mnie na rysowaniu: "to pani narysowała?"
Nie! Kurwa! Nie! Duch święty za mnie nabazgrolił... dżizas. ludzie serio nie używają mózgu :|

s e r a f i n a

2010-10-14T20:33:00.004+02:00

Serafin.. as in myths, she's got 6 wings.. but this winged creature is no angel ;)
her real name is Maya
she was born as a human but at age of 12 something has changed
now she's around 25 and looks like this
she has problems with speech.. frankly she sounds more like bird

her powers? well accept flying she can focus huge energy charge in her tail, hands and feet so her punches are pretty powerful ;)

she's not tall, around 5'5, very light.. that's part of being, ekhm, bird..

about this piece:
dunno why, but when I don't think to much I can draw something like this.. I haven't thought about proportions and such.. I just drew it...

media:
pencils, pencils and more pencils
+ color saturation cos my scanner really hates me :|

enjoy

h o w l i n g

2010-10-04T21:23:00.003+02:00

or better known as Danny Shae - I'm terrible with titles :>

so again, it's a werewolf, my OC for Werewolf: The Apocalypse
he's from Fianna tribe, a Theurge which is weird cos he's a metis
a metis is a child of two garous and that means that his parents broke Gaia's first law and make his life really hard, cos other werewolves don't respect metises.. they call them mule
although some of them respect metises because of their high battle skills

well, maybe Danny is a not best warrior but when he catch you, you'll end up on ER ;)
he's got harelip which makes all his social situations very hard to pass

anyway...

Basics:

Name: Danny Shae
Date of Birth/Date of Death: 1962/
Real Age/Age of Looks: 48/30
Place of Birth/Death: Lairg, Scotland
Gender: M
Race Origin/Species: metis/werewolf
Social Class/Proffesion: -/-
Language: Gaelic [fluent], english [fluent]
Family/Friends/Pets/Etc: as far I know, his family relatives are dead/ Yacoot from Silent Striders, Cath from Children of Gaia and Greyheart from Fianna

Physical Description

Height: 198 cm
Weight: 93 kg
Hair: brown
Eyes: gray
General Build: athletic
Detailed Physical Description: pff.. he's huge.. a healthy man ;)
Typical Clothing/Equipment: mostly t-shirt, maybe blouse when it gets cold, jeans, sport boots.. he's not very fashionable guy ;)/ kleive

Personality/Attributes

Personality/Attitude: neutral/neutral
Skills/Talents: good with talking to dead people :>
Favourites/Likes: he likes nachos, haggis, and lifting heavy things :D
Most Hated/Dislikes: vampires/mages
Goals/Ambitions: to settle down
Strengths: easygoing
Weaknesses: high Rage
Fears: to lost in Rage
Hobbies/Interests: lifting heavy things/cooking :D
Regular Routine: lifting heavy things - he works in docks
Philosophy of Life: do not get into trouble
Attitude Toward Death: there's no such thing as death
Religion/Beliefs: none - he's got enough problems with ghosts
Fetishes/Strange Behaviors: -
Most Instructive/Painful/Memorable Experience: -
Sexual Preference: umm.. girls? :>
Education/Special Training: ghosts told him anything he should know
Place/Type of Residence: some basement near docks
Occupation: dock guy ;)
Place of Work: docks
Work-related Skills: physical strength
Past Occupations: -
Memberships: -

that's all folks :)

about this piece:
traditional drawing plus stars from resurgere

Rene character concepts

2010-10-04T12:25:00.004+02:00

during my forced holiday I was soooo damn lazy that I only colored few sketches of my character for rpg Vampire: Drak Ages and Vampire: The Masquerade.. and I did it yeasterday! T____T I feel so guilty about that.. I had so many plans and I've done nothing.. shame on me..

about being forced for holiday - I hate it.. srsly. not that I love my job, but when I don't have my day to day routine I feel soo.. missplaced, kinda dizzy.. and I had to go to holiday cos my boss told me to do that, cos I had 20 days to spent.. now I got 12 lest.. geez.. ;____;

okie dokie, back to the subject:

Rene is an old vampire, born in 1312 in Castres (today France)
her full name is René Mont d’Marsan
at age of 12 became a ghoul
at age of 17 she became a vampire
in December 1489 during the siege of Almeria, René fell into an ambush decorated by Francois, who bribed her servants

and she fell into deep sleep

awaked in 1972
now she's part of squad in Barcelona

I written her story here, alas, it's in Polish, sorry ;)

Yuma

2010-09-22T20:04:00.003+02:00

so so so
another fanart including rising star, Mr Kevin Durand who you should look after, because this guy is having now the best time in Hollywood :)

for a while I wanted to make some fanart dedicated to one of my fav western movie, "3:10 to Yuma" which is an remake of same movie from 1957, but I failed epically every time I tried to make one :>

so finally I can introduce you two, out of three, sidekicks:
Charlie Prince portrayed by talented Ben Foster who stole the show to old dogs, Christian Bale and Russell Crowe
and
Tucker portrayed by Kevin Durand who had his moment in this movie which captured my attention to him back in 2007 when I first saw this movie in cinema :) lovely voice! I'd set it in my mobile-phone if I could :>

third character that I wanted to portray is Doc Potter portrayed by hilarious Alan Tudyk, but I couldn't find decent photo reference, nor do I couldn't make one ;___;

about this piece:
first I draw it on a A4, which in the end was too small for all those detail I wanted to put in, so after scanning it with my crappy scanner, I re-painted it in CS3
I wanted to make it full color but in the end I thought that gray scale + some color will give me a better effect.. so I took red, color of Tuckers vest + I used it to color shadows.. dunno why, but again I thought that it will be cool :>

reference photos came from facebook + personal screencaps :> some photoshop brushes from adonihs - whole took me.. hmm.. 4 hours?

sketch: serafina

2010-09-13T14:19:00.003+02:00

boredom at my job... skinny seraphim... too pretty... gotta add some scales ;)

some colors:

XMenOrigins: Blob

2010-09-10T07:56:00.005+02:00

Can't get enough of Kevind Durand and his awesomness :D
This time I present you Fred Dukes a.k.a. Blob

It was quite a challenge to draw him, because I've never draw someone soo.. erm.. big :> I draw hot guys and chicks, not ... this...
But it was fun and pain at the same time and a little bit of real satisfaction when I finally finished it. The reasons why I even started to draw this portrait are:

I'm a fan of Kevin's works
everyone else draw Wolverine, Wade Wilson, Victor Creed and the rest of hot guys and no-one showed, as far I know, some love for the big guy ;(
I watched this - in one scene KD is doing kinda flirty look that killed me and I couldn't stop laughing :D I just had to draw it! :D :D Besides you should watch all of those 'featurettes' to apreciate actors, creators, makeup artists works, and guys, they really put much effort to bring to life our fave characters :)

Back to this piece, I wanted to combine the super-realistic portrait of Blob (based on a really poor screenshot) with the little figure of "war Blob" (according to creators words) drawed in more sketchy/american comic style but keeping KD likeness.

Ok, ok, so I skipped the hands :> you can sue me for that ;P
Sadly, the original drawing looks much more better - my scanner apparently hates me :(

s h e e n a

2010-09-07T09:06:00.004+02:00

About Character:
This is Sheena Altair, Black Fury, Galiard and she's a werewolf.
Born in France in 1971 of a human mother Sylvia and werewolf father who, sadly, turn into dark side and became Black Spiral Dancer. Now Sheena tries to hunt him down, get the revenge for death of her mother and clear her name.

Basics:

Name: Sheena Altair
Date of Birth/Date of Death: 1971/
Real Age/Age of Looks: 49/25
Place of Birth/Death: Paris, France
Gender: F
Race Origin/Species: homid/werewolf
Social Class/Proffesion: ronin/
Language: french [fluent], english [fluent], spanish [ok], keltic [ok], greek [ok]
Family/Friends/Pets/Etc: grandmother Amanda from Black Furies/ Yacoot from Silent Striders, Cath from Children of Gaia and Greyheart from Fianna

Physical Description

Height: 163 cm
Weight: 55 kg
Hair: red
Eyes: red
General Build: fit
Detailed Physical Description: she's very fit, very fit ;) she's got muscles but also she's a typical hourglass with some on the top and some on the bottom ;)
Typical Clothing/Equipment: mostly heavy boots, red coat-ish [THIS IS A MUST] and gloves with clavs/ lots of knives

Personality/Attributes

Personality/Attitude: neutral/she don't like males
Skills/Talents: good with knives
Favourites/Likes: she likes raspberry tea
Most Hated/Dislikes: vampires/macho dudes.. and dudes in general/her daddy and all Black Spiral Dancers
Goals/Ambitions: to kill daddy
Strengths: stubbornness
Weaknesses: stubbornness
Fears: to lost in Rage
Hobbies/Interests: polishing knives/cooking [she's a terrible cook]
Regular Routine: cleanup area from anything that is not a werewolf or human
Philosophy of Life: Make Earth a better place. Kill every vampire, Black Spiral Dancer, zombies and so on. For better good.
Attitude Toward Death: Huh? BORING :P
Religion/Beliefs: There is only Gaia
Fetishes/Strange Behaviors: she really likes her knives and she almost never takes off her gloves wich hides her deformation after Changeing into Crinos :>
Most Instructive/Painful/Memorable Experience: her daddy killing her mommy before her eyes
Sexual Preference: huh? she don't heve time for such things
Education/Special Training: 2nd class of highschool/ very fast training for young and fresh werewolves done by Yacoot
Place/Type of Residence: some loft on south side of Paris
Occupation: courier
Place of Work: whole world?
Work-related Skills: stubbornness
Past Occupations: dancer, waitress, librarian, guard, student
Memberships: former member of SLAYERS SQUAD/ now she's a ronin

finally after long ages... no wait... only few months... or maybe whole year? dunno
but there was few wips of this piece.. I wanted to color it in PS but I failed at it: III, II, I - so I decided to color it with pencils.. in the end I added stars in CS3

personal note:
I think that mixing traditional drawing with a little bit of PS7 [or any other program] is not a bad idea since the most important thing is the final result, and I can say that this piece is in 95% same as I can see it in my head

sketch: danny shae

2010-09-07T08:56:00.003+02:00

so this when there's not enough guys near me - gotta draw them for myself :>
you say: "wait, does she work in IT department with lots, lots of guys?"
yeah
but have you ever seen a handsome IT dude? neither I did ;) anyway, most guys at my work are taken or.. well.. ekhm.. where was I?

so, this is a sketch [obviously] of my npc for Werewolf: The Apocalypse in wich I'm not only rp'ing but also became a GM

Danny is a big, not very smart guy.. hmm.. when I finish that piece I'll tell something more about him :>

Jules n her kitty

2010-08-17T15:22:00.003+02:00

again Jules [aka Julietta Cavallo].. this time feat. her pus.. ekhm, kitty.. she's a vampire, woman, not cat. the cat is only a ghoul.. meh, I tryied to draw her in a little bit different style, yet, I failed :>

media:
traditional pencils and black pen
runes and cloudy background added in CS3

badass Y

2010-08-17T15:16:00.004+02:00

so, again Yacoot :> what can I say? she's my first love, first chara I've created.. old love never dies.. how long? pff, it's almost 10 years.. my gawd. so long, yet so many years ahead us

anyway, the scene:
-How will you explain using firearms in a full club, destroying public possessions about total amount of 12 thousand pounds and fact that local police are in possession of materials immortalizing the transformation of one of members of your group?
- Shit happens?

:D yeah, she's badass.. mainly because I'm kinda badass too^^
oh my, did I wrote that in English? hah, shit happens, sometimes I'm in my eng-mode :>

media:
sketch
CS3

WalkingTall: Booth

2010-08-04T10:40:00.004+02:00

ta da da dammmm!!!!!!! :D
mój nju obseszyn, czyli aktor Kevin Durand :D
może i to nie jest najprzystojniejszy facet na świecie, ale ma coś w sobie [pomijając wzrost - chłopak ma prawie dwa metry wzrostu! oO skoro takie drzewa rosną w Kanadzie to ja tam jadę :D :D]
może też i nie jest wybitnym aktorem

ale ja go lubię

ma na koncie kilka całkiem znośnych filmów jak np:
Smokin' Aces [jeden z braci Tremor]
Robin Hood [Mały John]

ale i tak większość będzie go kojarzyć z roli najemnika w serialu Lost :>

endżoj

media:
ołówki
kredeczki
a4
skanerek
kontraścik

referenszyn

Dark Neetheruan

2010-07-23T21:47:00.003+02:00

rany.. jestem beznadziejna jeśli chodzi o imiona ;P
eee.. miałam coś napisać treściwszego, ale kark zajebiście mnie boli więc kliknijta se w obrazek i weźcie słownik j. angielskiego do łapek - jutro, albo w poniedziałek pojawi się tu opis w PL ;P idem lulu

reborn

2010-07-17T14:21:00.005+02:00

oprócz tego, że każda istota rodzi się raz, garou rodzą się ponownie dla swojej społeczności po osiągnięciu pewnego wieku

trochę się napracowałam przy tym rysunku =]

a tak, to ciacho to Greyheart z Fiann :>

media:
CS3
brushe od Charfade

bride

2010-06-29T07:30:00.003+02:00

elfia panna młoda
nie wygląda na zbyt szczęśliwą
nie, jej drugą połówką nie jest zapyziały jegomość
po prostu, jak tu być szczęśliwym gdy wychodzi się za mąż z obowiązku, dla innych? no właśnie

i tak sobie wykoncypowałam, że elfy z Sindish będą miały niebieskie oczy, wszystkie, bez wyjątku, a większość będzie miała jasne włosy i świetlistą skórę

media:
cs3 + bamboo one tablet
2h

Gaspar

2010-06-06T21:38:00.001+02:00

w końcu zeskanowałam bazgroł ze swojego notatnika i podrasowałam go ciut =]
z braku laku - wąpierz, zaszczytny klan Tzimisce..

concept: czerwonak

2010-06-06T21:31:00.005+02:00

oto czerwonak.. z braku lepszej nazwy oraz ułomności internetowych translatorów tak oto ten stwór będzie się zwać.
nie jest to smok, wywern czy inne ptaszysko - ale ma piórka
jest duży, co widać zresztą na załączonym obrazku, niezbyt szybki
odżywia się owocami i piachem co jest prawdopodobnie przyczyną koloru jego części ciała
nie jest zbyt inteligentny [inteligencja wprost bije od niego co nie?], ma rewelacyjny słuch i jest bardzo płochliwy
nie ma oczu, ale za to natura wyposażyła go w swego rodzaju echolokację - coś jak u naszych delfinów czy nietoperków

lubi wyżyny i ruiny

media:
szybki szkic ołówkiem
kolory w CS3

komuś jeszcze wpier*ol dać?!

2010-06-06T16:53:00.004+02:00

..i kolejna postać który swój żywot zaczęła od rpg'a a teraz praktycznie żyje własnym życiem..
no i właśnie chyba Eban komuś wpier... dał. pewnie ten ktoś zasłużył. pewnie owy ktosiek powiedział coś o jego mamusi, ziomkach lub tatuażach.. cóż, o tych rzeczach, jeśli nie dobrze, nie mówi się wcale w okolicy Ebana.. chłopak ma krótki zapłon =]

Ebana już wcześniej namazałam

media:
kredki
ołówek automatyczny B o.5
a4 blok z supermarketu

barovo

2010-06-05T19:49:00.005+02:00

Masabindi i Magu w barze.. przerwa w mordowaniu smoków
teł nadal nie umieć mazać ;(

PS
jak widać, Masa ma zajebiście praktyczną namiastkę zbroi, jak to na tru fantasy heroinę przystało :D

media:
kredeczki i bloczek z supermarketu
formacik a4
czarny bicowy długopis
+ fotoszopka tła

72

2010-05-25T18:44:00.002+02:00

nudziło mi się w weekend, a ta twarz już straszyła mnie któryś miesiąc, nieskończona.. coś mnie tknęło i oto jest
ofkorz zdjęcie ful obrazu z dupy
z oryginały jestem dumna, ale z tego zdjęcia już nie za bardzo.. może kiedyś będzie lepiej

enyłej, znowu moja białogłowa Yacoot
moja kobieta
wraz z wiekiem dorastam ja i ona ewoluuje
to chyba dobrze ;)

a tytuł wzięty stąd: 100 pic challenge

media:
- akryle [!!]
- płótno [!!] o wymiarach 50x73 cm [!!]

Ian von Arthurius Hegel

2010-04-30T12:11:00.003+02:00

!UWAGA!
staroć z 2004 roku

ło matko jedyna.. to jest stare jak świat - jak widać mój ewentualny progres jest dziwny.. dobre prace wychodzą mi gdy mam wenę - cała filozofia.

ad postaci:
oto niejaki Ian, mój NPC stworzony na potrzeby rpg Wampir: Maskarada.. Książę Yorku z klanu Ventrue. jego podnóżkiem jest Nadia z klanu Malkavian - urocza z nich parka..
za życia Ian był księdzem, potem gdzieś się coś jebło i stał się wampirem. skomplikowana historia a ja nie mam weny do pisania dłuższej historii ;P

media:
ołówek automatyczny o.5 B
kredki
pastel olejna czarna

pjur skan!

jak Stańczyk

2010-04-23T07:04:00.004+02:00

tak jak w tytule, inspiracją było wiadomo co ;)
na poły speed painting, na poły zabawa z teksturami
rękawki mogłam lepsiejsze zrobić...

a tak, to moja ukochana wilkołaczka, Yacoot

media:
CS3 + tablet

Malcolm d'Abruzzio

2010-04-21T21:09:00.005+02:00

a oto i braciszek Marcusa.. oczywiście nie rodzony.. wampirzą mamusię mieli tą samą, ale chyba błędy w edukacji sprawiły, że ten oto bożyszcze stanął po drugiej stronie barykady i jest Horrorem Sabatu.. fajna fucha =]

media:
ps7
tablet bamboo one
sok pomarańczowy

Jaqline Geneviev Astourian

2010-04-18T18:59:00.003+02:00

..trochę późno narysowałam postać Robala do wampira, bo w chwili obecnej i ona, jak i Julia gryzą ziemię.. czy wspominałam już, że mamy beznadziejnego księcia?.. ehh.. szkoda słów..

poniżej historia życia Jaqline sklecona wspólnie z Robalem =]
endżoj

***

Jaqline Geneviev Astourian urodziła się w 1861 w Paryżu. Jej matką była pochodząca z podupadającego rodu Griolamo, Veronique z domu Pietrosanta była śpiewaczką operową. Ojciec zaś, Jean Philippe Astourian, był medykiem i oficerem w armii napoleońskiej.

Szybko po ślubie na świat przyszło pierwsze i jedyne dziecko Astourian. Matka, próżna kobieta nie pogodziła się z faktem, że przez ciążę nie mogła śpiewać i dodatkowo straciła swoją figurę i talię osy. Z tego względu nigdy nie pałała wielką miłością do swej córki, a jej nienawiść podsycał fakt, że z roku na rok Jaqline piękniała. Już jako dziecko wzbudzała powszechny zachwyt ze względu na swą urodę i rzadkość jaką są rude, miedziane włosy. Na każdym kroku uprzykrzała jej życie, a przynajmniej wtedy gdy nie było ojca w pobliżu.
Ojciec z kolei, dobry człowiek, był zbyt zapracowany aby zdawać sobie sprawę z tego co się dzieje w domu. Jednakże fakt, że był już stary i nie doczeka się męskiego potomka, postanowił, w ukryciu, dokształcać córkę w medycynie, a zwłaszcza w farmakologii.

Niestety 1870 roku wybuchła wojna francusko-pruska i zbłąkana kula trafiła ojca Jaqline, zostawiając ją na pastwę niekochającej matki, która teraz musiała postarać się o topniejące środki finansowe rodziny. W tym celu postanowiła przyuczyć Jaqline w dziedzinie towarzyskich konwenansów, literatury, sztuki, śpiewu – wszak przyszłemu mężu trzeba się ładnie umieć zaprezentować. Jaqline była pojętną uczennicą i matka szybko wprowadziła ją na salony.

W wieku 15 lat była już zaręczona z Davidem Casselem, możnym plantatorem tytoniu, starszym od niej o 22 lata. Rok później, tuż po ślubie, przekonała się że ten elokwentny, dystyngowany mężczyzna lubi sobie w zaciszu domowym wypić i uderzyć niezbyt skłonną do wypełniania małżeńskich obowiązków młodą żonę. Jedynym sposobem na obronę było w tym momencie podawanie małżonkowi laudanum, które go trochę otępiało i dawało czas na ucieczkę od furiata.

[W tym czasie matka Jaqline wpadła w uzależnienie od opiatów i barbituranów i na jesieni 1879 roku jeden ze służących znalazł ją martwą w wannie – Jaqline zbytnio ten fakt nie wzruszył, choć teraz została naprawdę sama.]

W domu Casselów bywali różni goście, często dość egzotyczni, zważywszy na to, że David był całkiem niezłym przedsiębiorcą. Jednemu z takich gości towarzyszył niejaki Grigorij Rożdżestwienskij - bardzo magnetyczny jegomość, który zafascynował Jaqline, a i Grigorij zwrócił uwagę na piękną panią Cassel. Z czasem bywał coraz częściej u Casselów. Mimo że Jaqline nigdy nie dawała powodów do zazdrości mężowi, ten często urządzał jej awantury. Któregoś wieczora nie potrafił się opanować i przy gościach, między innymi Grigoriju, uderzył Jaqline i zaprowadził ją do osobnego pokoju gdzie jego furia osiągnęła apogeum. Wszyscy goście poza Grigorijem rozeszli się do domów. Nagle krzyki przerwał huk wystrzału. Grigorij wszedł do pokoju i nie zdążył się uchylić i kolejna kula przeszyła jego ciało.

Zabrał ją na Wschód, do dawnej Rusi Kijowskiej, w okolice Kijowa. Niestety Jaqline szybko nudzi swego ojca, a i nie podziela jego pasji. Odprawia ją z obietnicą, że jeśli kiedykolwiek będzie go szukać, on ją zabije.

Z naukami o Strefie Mroku jakimi jej przekazał, zaczyna podróżować po Europie, szukając miejsca gdzie mogłaby się na stałe zatrzymać, jednocześnie chłonie kolejne kultury, zwyczaje, zarówno ludzi jak i wampirów.

Niestety wybuch I Wojny Światowej zmusza Jaqline do opuszczenia Europy i wyruszenia do Nowego Świata, Ameryki Północnej. Trafia do Nowego Orleanu, gdzie przebywała przez kilka lat, aż do spotkania z Renardem Ongeuille, odszczepieńca z klanu Toreador. Sam urodzony i wychowany w USA, nigdy nie był w Europie i z radością przygarnia pod swoje skrzydła prawdziwą Francuzkę. Wprowadza ją także na dwór Biskupa Baton Rouge, Henri du Lac z klanu Lasombra, gdzie z kolei ćwiczy się w arkanach spiskowania. Dzięki przebiegłości szybko awansuje w szeregach i niedługo zajmuje prominentne stanowisko u boku Biskupa czym wzbudza zazdrość wśród części tamtejszego zgromadzenia. Szczególnie niejakiej Ann Marie de Medina, odszczepieńca z klanu Toreador.

Wraz ze zbliżającym się końcem II Wojny Światowej, Jaqline rozważa powrót do Europy, za którą tęskni, jednak waha się, gdyż tutaj osiągnęła to na czym jej zależało: władza, a przynajmniej kieruje Biskupem tak, jak jej się podoba. Jednak ostateczną decyzję podejmuje za nią niespodziewany atak ze strony Gangreli z Camarilli, które na rozkaz księcia Nowego Orleanu, Williama Davisa z klanu Ventrue oczyszczają okolice Zatoki Meksykańskiej z Sabackiego nasienia. Całkiem skutecznie.

Na szczęście Jaqline i Renard unikają śmierci i ewakuują się w porę. W 1947 docierają do Paryża. Nie ma czego podziwiać, zresztą jak w całej zrujnowanej Europie. W końcu decydują się osiąść w Barcelonie, w Hiszpanii. Nocne kucie Renarda i jego zapędy w dość unikatowej dziedzinie sztuki nie odpowiadają zmysłowi artystycznemu Jaqline i postanawia ruszyć dalej. Utrzymują stały kontakt ze sobą.

Po doświadczeniach z Sabatem, Jaqline stwierdza, że tamtejsze przepychanki jej nie służą. Zresztą obecny układ sił po wojnie drastycznie się zmienił i Sabat został zepchnięty na daleki Wschód, a tam Jaqline nie chce się zapuszczać, ze względu na Ojca.
Jej wędrowanie i szukanie punktu zaczepienia doprowadza ją w 1977 roku do opactwa św. Marii w Yorku, w Anglii. Z pozoru opuszczone opactwo okazuje się całkiem zamieszkałe, przez dziwną parę wampirów: księdza i młodą włoszkę. Przez kilka kolejnych nocy Jaqline obserwuje oboje i zwraca szczególną uwagę na relacje tych dwoje, które przypominają jej wspomnienia o jej własnych relacjach z dawno nieżyjącym ojcem. Upewniwszy się, że nic jej nie grozi, ujawnia się przed Silvano Vetrą, który wydaje się być zupełnie nie zaskoczonym pojawieniem się nowego wampira. Z kolei Julia niezbyt ufa temu ładnemu rudzielcowi. Mimo wszystko Jaqline zdobywa ich jako takie zaufanie, a nawet sympatię Julii, gdyż wyraża chęć do nauki medycyny, którą to zgłębia Julia.

Niestety wkrótce ich drogi się rozchodzą: Vetra wraca do Rzymu, a Julia udaje się na nauki do siedziby klanu Giovanni.

W ciągu kolejnych 20 lat, Jaqline kilka razy spotyka się z Julią w Yorku wymieniając się wiadomościami. Próbuje również w tym czasie zaczepić się w Camarilli i szuka informacji o panujących zasadach w Sekcie poprzez kontakty z Niezależnymi lub odszczepieńcami takimi jak Malcolm da Bruzzio z klanu Brujah.

[I tutaj zaczyna się przygoda z Breslau].

media:
- kredeczki, pjur skan

opis: René Mont d’Marsan

2010-04-13T16:19:00.000+02:00

Urodzona prawdopodobnie około 1312 roku w Castres, w południowej części Francji. Została porzucona przez rodziców z powodu przesądu, według którego gdy rodzą się bliźnięta to w ciele jednego z nich znajduje się pierwiastek Zła, a w drugim Dobra. A, że dodatkowo jedna z dziewczynek miała jaśniejszą skórę, włoski i oczka, zupełnie nie pasujące do rodzinnych cech, to właśnie René, a nie jej siostra, została porzucona.

Kwilenie szarookiej dziewczynki echem odbijało się w Pirenejskich górach, ale jej wołanie o pomoc nie pozostało bez odpowiedzi. Znalazł ją jeździec, sługa pana zamku Donjon Lacataye w Mont de Marsan [Akwitania]. Dlaczego zdecydował się ją uratować? Może to był przypływ czystego altruizmu, a może wspomnienie o czymś co sam kiedyś utracił lub nie mógł mieć? Tego nigdy się nie dowiedziała. W kilka tygodni Jean Moreno i od teraz jego adoptowane dziecko dotarli na zamek.

Od małego wiadomo było, że z René nigdy nie będzie dobrą i posłuszną żoną. Być może było to po części winą Jean'a, który nie potrafił wychować jej jak córki. Damy na zamku nawet nie próbowały wchodzić w drogę tej małej diablicy. Już jako kilkuletnie dziecko zaczęła się nosić jak chłopiec. Żadne prośby, groźby ani kary nie były w stanie tego zmienić. Pod okiem przybranego ojca zaczęła więc uczyć się walczyć mieczem i jeździć konno. Oprócz tego ojciec wpajał jej zasady jakimi powinna się kierować w życiu, skoro już zdecydowała się przyjąć taką a nie inną rolę. Między innymi to, że niehonorowym jest atakować bezbronnego, a jednocześnie nigdy nie powinno się ufać innowiercom, którzy zagrażają prawdziwej wierze oraz całemu chrześcijańskiemu światu.

Wraz z wiekiem i wzrastającymi umiejętnościami, René zaczęła zwracać na siebie uwagę pana zamku, hrabiego Vittorio d'Marsan, który postanowił oficjalnie przyjąć ją w poczet swoich sług. Był to niemały zaszczyt, a Jean'a wprost rozpierała duma. Tym sposobem w wieku zaledwie 12 lat René została ghulem, tak samo jak jej ociec kilkadziesiąt lat wcześniej.

Ale wraz z zaszczytem przychodzą też i obowiązki, a te na początku nie były tak dostojne jak można by sobie to wyobrażać…

Już w rok później uczestniczyła w wyprawie jaką zorganizowali pobliscy możnowładcy przeciwko inwazji arabskiej jaka miała miejsce w Hiszpanii od VIII wieku. Wyprawa trwała dobrych kilka lat i przyniosła wymierne korzyści, a René przekonała się, że walka o ideały nie zawsze jest tak czysta. Wręcz mitycznym okrucieństwem na polu walki wsławił się syn hrabiego, baron François d'Marsan, z którym później René będzie konkurowała o względy hrabiego, a także będzie miała poważniejsze porachunki do załatwienia. Ale bez względu na to co inni kamraci wyprawiali, René nie dała się ponieść bitewnemu szału i zawsze walczyła honorowo. Szybko awansowała w szeregach, a podwładnych którzy zachowywali się jak zwykli bandyci surowo karała. Cały czas jednak musiała zachowywać pozory, że jest mężczyzną. W tamtych czasach nie było mile widziane aby kobieta przyjmowała męskie role. Co prawda czasy Inkwizycji miały dopiero nadejść, ale po prostu z zwykłego faktu iż mężczyźni nie przeboleli by, że rządzi nimi kobieta, René ukrywała swoją tożsamość. Jedynie jej ojciec, hrabia oraz zaufany przyjaciel Bernard znali prawdę. Na szczęście René walczyła lepiej niż niejeden mąż więc zbytnich podejrzeń wobec niej nie wysuwano. Zresztą, to by było całkowicie irracjonalne!

Po czterech latach wojaży, wyprawa wróciła do Francji. W nagrodę za zasługi oraz godną naśladowania postawę prawdziwego obrońcy wiary chrześcijańskiej René została przemieniona w wampira. Może się wydawać to całkowicie nienormalnym, że wampiry jako stworzenia przeklęte, bronią wiary chrześcijańskiej, ale w tym szaleństwie jest metoda: przecież Kainita nie musi zabijać każdego człowieka na którym się pożywia, a dzięki wydłużonemu życiu może zdziałać o wiele więcej dla dobra ogółu. Takie uzasadnienie miało logiczny sens dla René. Jednak jakiekolwiek uzasadnienie swej decyzji by nie przyjął jej wampirzy ojciec, to jego syn i następca wpadł w furię na wieść, że hrabia ma teraz nowe dziecko. Na nic zdały się tłumaczenia Vittorio, że François nadal jest jego głównym spadkobiercą. Na nic zdało się przekonywanie René, że niczego nie oczekuje od ojca. François trzy noce po spokrewnieniu René opuścił domostwo hrabiego. Potem krążyły pogłoski, że jest w komitywie z sekciarzami z Autarkis. Hrabia wysłał sługi na jego poszukiwania, w których nawet René wzięła udział. Poszukiwania trwały ponad 50 lat. Wydawało się jakby François zapadł się pod ziemię.

W tym czasie jej przybrany ludzki ojciec zmarł na dżumę, a poszukiwania François doprowadziły ją do spotkania z własnym lustrzanym odbiciem, siostrą, która o ironio, również stała się wampirem, ale z tak zwanego, konkurencyjnego klanu, Lasombra.

Wkrótce życie na zamku wróciło do normy, a było czym się zająć, bo wojna stuletnia była w pełnym rozkwicie. Idealne wręcz czasy dla żołnierza jakim stała się René. Ale z punktu widzenia wampira, 100 lat to całkiem mało. Wraz ze zmieniającymi się czasami, zmieniały się też strategie przeprowadzanych bitew, a wprowadzenie dział armatnich w wojskowe szeregi było w pojęciu René czymś niegodnym. Lepiej oddać honor wrogowi zabijając go w tradycyjnej walce niż z daleka. Nigdy nie przepadała też za balistami, a łuczników w najlepszym razie traktowała z dystansem.

Na szczęście relacje z ojcem ulegały znacznej poprawie. Porzucił on nadzieję na odnalezienie i pojednanie z synem, więc to René uczynił swoją spadkobierczynią. Postanowił jednocześnie zaczął powoli się wycofywać z życia publicznego, zarówno ludzi jak i wampirów, nie mniej nadal miał ogromne wpływy w okolicznych domenach.

Pod koniec lat 90tych XV wieku, René udała się wraz ze sprzymierzonymi armiami katolickich królów na podbój, a raczej odbicie z rąk muzułmanów, kolejnych miast w Hiszpanii. W grudniu 1489 podczas oblężenia Almerii, René wpadła w zasadzkę urządzoną przez François, który przekupił jej sługi. Skąd o tym wiedziała? Ano ostatnie co usłyszała przez ostrzelaniem zamkowego wzgórza z armat przez jednego ze zdrajców, wampira Miéll'a usłyszała jego krzyk:

„Pozdrowienia od François!"

Los jednak albo bardzo lubi René, albo wręcz jej nienawidzi, bowiem nie zginęła. Przez kilka dni próbowała się wydostać. Na próżno. Śmierć nie była opcją jaką tolerował jej umysł, znalazła w głębi wzgórza bezpieczną jamę i zapadła w letarg. Nie wiedziała kiedy się obudzi.

Z czasem zaczęły docierać do niej jakieś szmery. Odgłosy życia. Zapach ludzi. Zmysły odżywały, a głód krwi zaczął o sobie dawać znać. Przebudziła się. Z trudem wygrzebała się spod stosu kamieni, ziemi, ruin.

Jej oczy próbowały dostrzec coś w ciemności. Przedostała się do jakiejś jamy, palcami wymacała jakąś dziwną strukturę. Coś, czego wcześniej tu nie było. Przynajmniej tak jej się wydawało, ale pamięć po tylu latach zawodna jest. Gorączkowo zaczęła iść wzdłuż dziwnej struktury. Ślepy zaułek. Wiedziała, że jeśli teraz się nie wydostanie to czeka ją niechybna śmierć. Zaczęła drapać, bić, kopać, przebijać się przez ścianę. Usłyszała szum fal. To chyba był jakiś kanał. Po kilku godzinach w końcu udało jej się zrobić na tyle duży otwór by móc się przezeń przecisnąć. Tak, to był kanał rzeczny. Odór ryb to potwierdził. Ale to inny zapach nie dawał jej spokoju. Ludzie. Ale to ten specyficzny zapach człowieka w sile wieku, mężczyzny ją prowadził. Znalazła ich obu pod mostem, śpiących przy palenisku. Jeden był starszy, drugi mógłby być jego synem. Głosy z dobiegające z góry nakazywały jej ostrożność, ale głód był większy. Podkradła się i najdelikatniej jak mogła, wpiła się w kark bezdomnego starca. Wtem młody towarzysz przebudził się:

„Co ty kurwa robisz?!"

René oderwała się od ledwo żywego starca.

„Pomocy!" - krzyknął, jednocześnie sięgnął po kawałek starej belki i zamachnął się na René - „Odwal się od niego świrze! POMOCY!!" - przywalił jej w głowę. Ledwie odchyliła twarz, zadrasnął ją, ale ranka prawie od razu się zasklepiła.

„Kur..." - odrzucił belkę i cofną się o krok. René dopadła goi potężnym pchnięciem rzuciła o ścianę. Chłopak stracił przytomność, ale zaalarmowani ludzie już zbiegali z góry. Ukryła się w wyłomie i obserwowała następne sceny. Niezbyt dobrze znała hiszpański, ledwo go pamiętała. Dopiero po chwili zorientowała się, że ludzie ci byli inaczej ubrani niż ona. Nie chodzi o to tylko, że nie byli żołnierzami. Ich stroje całkowicie różniły się od tego co widziała w swoich czasach.

Zastanawiała się ile lat upłynęło.

Chłopak ocknął się, zaczął coś bredzić, ale zabrani chyba mu nie wierzyli i powalili go na ziemię. Nagle usłyszała przeraźliwy odgłos. Nigdy czegoś takiego nie słyszała. Dźwięk był krótki, przeszył jej świadomość na wskroś. Pojawili się mężczyźni w podobnych ubraniach. Jeden zaczął wypytywać ludzi, drugi skuł chłopaka i rozejrzał się po okolicy. Do tłumu na dole dołączyła para innych ludzi, również w mundurach, ale odmiennych od tamtych. Te były czerwone z żółtym pasem na wysokości piersi. Schylili się nad starcem, badali go. W końcu wzięli go na nosze i zanieśli na górę. Chłopak przez chwilę się szarpał, dostał pałką w podbrzusze i już nie protestował gdy go prowadzili. Logika podpowiadała jej, że tamci ludzie obwinią za to co się wydarzyło tego biednego chłopaka. Nie mogła na to pozwolić, a jednocześnie nie mogła dać się złapać. Postanowiła śledzić.

Wyszła na górę.
Szok.

Jej oczom ukazał się zgoła odmienny krajobraz niż pamiętała. Część budynków jeszcze była w stanie rozpoznać. Na wzniesieniu stał, odbudowany teraz zamek, a nieopodal kolegiata, która w jej czasach służyła jej i jej ludziom za szpital polowy. Ale reszta? Co się stało? Budynki sięgają teraz kilkudziesięciu metrów. Po drogach, pokrytych dziwną skałą poruszały się z niebywałą szybkością i precyzją pojazdy. Bez zaprzęgu! Do jednego z nich wsiedli umundurowani i wsadzili na tył chłopaka.
Przerażona, ciekawa i chłonąca nowych doznań podążyła za nimi. Była już późna godzina. Niedługo wstanie świt. Kilka razy prawie ich zgubiła, ale w końcu zatrzymali się przy niewielkim paśmie czteropiętrowych kamienic, na skraju miasta. Było za mało czasu by coś zrobić. Postanowiła ukryć się na dzień w piwnicy jednej z kamienic...

Następnej nocy wybrała się na polowanie. Tym razem była ostrożniejsza. Wróciła pod strażnicę miejską. Wahała się czy wejść do środka, ale sumienie nie dawało jej spokoju. Poczekała aż w budynku trochę ucichnie i weszła pewnym krokiem... bocznymi drzwiami. Skradając się i kryjąc jakimś cudem uniknęła spotkania ze strażnikami. Za jej czasów więźniów trzymało się w lochu. Ha, przynajmniej to się nie zmieniło... poza zdecydowanie lepszymi warunkami.

Chłopak leżał na pryczy w ostatniej celi po lewej stronie. Nie spał, ale nie był zbyt świadomy. Trząsł się. Prawdopodobnie był chory. Zamek w kracie nie wyglądał zbyt solidnie. René wyciągnęła sztylet. Trochę pomocowała się z zamknięciem, które po dłuższej chwili w końcu ustąpiło z lekkim zgrzytem. Chwila nasłuchiwania. Chyba nikt się nie zorientował.

„Wstań." - nie zareagował - „Wstań do jasnej cholery." - przewrócił tylko oczami. Wzięła go za chabety i wyprowadziła na korytarz. Kilka minut później szli, a raczej René prowadziła towarzysza ulicami Almerii.

„Jak się nazywasz?" - spytała, nie odpowiedział. Tylko coś wymamrotał. Zgiął się w pół i zwymiotował na bruk. - „Cholera." - podciągnęła go do góry - „Idziemy dalej, za kilka godzin wstanie nowy dzień. Na razie chyba potrzebujemy siebie nawzajem." - uśmiechnęła się, bardziej do siebie niż do niego.

Doszli w końcu do gotyckiej kolegiaty, która stała tu już w czasach gdy René wraz ze swoim oddziałem oblegała wzgórze i pobliski zamek. Poza oświetleniem nic się nie zmieniło. Dzięki Bogu. Gdyby oddychała, westchnęłaby. Przypomniała sobie, że pod kolegiatą znajdowało się tajemne przejście do zamku. Zeszli do piwnic starając się nie hałasować, co przy obecnym stanie chłopaka było dość trudnym zadaniem. Jak się okazało, przejście było tylko zastawione starymi gratami, a stara podmurówka wręcz kruszyła się w oczach. Wepchnęła chłopaka do środka i znalazłszy odpowiednie miejsce na dniowanie, wolała nie ryzykować i ogłuszyła porządnie swojego towarzysza i związała najlepiej jak umiała.

Następnej nocy Rafael jakoś doszedł do siebie i z niemałą trudnością, oboje zdołali się porozumieć. Nie mógł uwierzyć w to co usłyszał, ale przekonał go akt, którego dokonała René. Powiedziała mu, że nie może go wypuścić z tą wiedzą, którą otrzymał i musi przyjąć swoisty chrzest z jej krwi.

Ale to co dostał, to nie była zwykła krew. To było coś lepszego niż to co do tej pory brał…

Opuścili kolegiatę i ruszyli w drogę...

Nabuchodonozor

2010-03-23T10:49:00.004+01:00

szuflandia

mój npc na potrzeby gry Wampir: Maskarada
za życia był próżniakiem, dandysem, folgował swoim zachciankom.. niestety przyszło mu umrzeć (i narodzić się na nowo) podczas epidemii dżumy, która przetoczyła się przez Europę w XIV wieku.
okrutny Nosferatu zadrwił z niego i dał mu nieśmiertelność a odebrał młody wygląd.
..Nabuchodonozor (takie imię przyjął) nie był mu dłużny i szybko wyrównał rachunki ze swym 'ojcem'. niestety, Spokrewnienie oprócz straszliwej fizis zostawiło w nim zarazę, dlatego też musi on zabijać swych żywicieli, aby Czarna Śmierć nigdy nie wróciła..
nie lubi towarzystwa innych wampirów, a własnym klanem gardzi.. jedynymi jego towarzyszami są wszelkie plugastwa jakie matka natura wydała na świat..

media:
ołówek b automatyczny o.5
czarny marker
czarna pastel olejna
kredki conte
blok z supermarketu ;)

opis: Silvano Vetra

2010-03-23T10:41:00.003+01:00

Został znaleziony w Wigilię 1815 roku u progu rzymskiego kościoła Sant'Ivo alla Sapienza przy Corso del Rinascimento. Zaopiekował się nim ksiądz proboszcz, Piotr Vetra, który jednocześnie miał pieczę nad pobliskim sierocińcem prowadzonym przez zgromadzenie karmelitanek.
Slivano był dość pogodnym, normalnym dzieckiem. Mając pięć lat poznał swego najlepszego przyjaciela, Michaela Pesci, którego rodzice oddali do sierocińca, bo nie było stać ich na utrzymanie kolejnego dziecka. Obaj nieźle psocili, ale mimo to i dzięki przychylności księdza proboszcza, zostali ministrantami, który w sumie dzięki temu miał na nich oko.
Przeważnie to Michael ładował obu w kłopoty, a Silvano wyciągał z nich, często przyjmując całą winę na siebie. Był ufnym nastolatkiem i wierzył, że każdy człowiek ma w sobie dobro i należy mu się druga szansa.
Na miesiąc przed opuszczeniem sierocińca i przyjęciem święceń kapłańskich wydarzyła się tragedia. Z nieznanych przyczyn wybuchł pożar w skrzydle w którym mieszkali chłopcy. Michael został ciężko ranny, ale Silvano zdołał wynieść jego oraz kilku innych chłopców samemu odnosząc obrażenia. Straż pożarna, którą zobaczyli wychodząc z piekła płonącego budynku po prostu stała. Silvano usłyszał tylko, że nie ma czego gasić. Po raz pierwszy spotkał się z taką obojętnością. Pierwszy nie jedyny raz. W kilka godzin później Michael zmarł w szpitalu w straszliwych mękach. Lekarz tłumaczył, że morfina na nic mu już nie jest potrzebna, a są inni, bardziej potrzebujący.

1833 roku, w 5 tygodni po pożarze, Silvano przyjął święcenia kapłańskie i został diakonem w kościele Sant'Ivo alla Sapienza. Mimo ogromu zajęć, wiara w ludzi przyszłego księdza została mocno zachwiana. Nawet rozmowy z mentorem mu nie pomagały. W 1846 roku objął parafię w Santa Maria della Salute w Wenecji. Był uczynny dla ludzi i pomagał im w miarę możliwości. Msze odprawiał zgodnie ze starym zwyczajem, tj. tyłem do wiernych i po łacinie.

W Wigilię 1857 roku zamiast spodziewanej wizyty Piotra, dostał telegram zawiadamiający o śmierci jego mentora. Natychmiast wyruszył do Rzymu. Na miejscu dowiedział się, że Piotr popełnił samobójstwo i że teraz nie może zostać pochowany w uświęconej ziemi, ani nigdy nie będzie miał wstępu do Królestwa Niebieskiego. Silvano nie mógł w to uwierzyć. Zaproponował więc aby tak dobrego za życia człowieka, rozgrzeszył Zjadacz Grzechów. Został zrugany za sam pomysł. To było wystarczająco dużo aby zmotywować Silvano do działania. Następnej nocy włamał się do miejskiej kostnicy skąd wykradł ciało mentora i zawiózł je na cmentarz Campo Verano, gdzie pochował Piotra pod zagajnikiem z drzew morelowych. Na jednym z nich wyrył krzyż. Jakoś przez cały czas czuł się obserwowanym, ale w obecnej sytuacji nie zastanawiał się nad tym zbytnio. O świcie ruszył w powrotną drogę do Wenecji. Z plebani zabrał swoje rzeczy, choć i tak nie miał ich wiele. Zostawił koloratkę na biurku. Zameldował się w pobliskim pensjonacie.

Tej nocy miał ciężki sen, a raczej koszmar. Śniło mu się, że Piotr wstaje z grobu i go nawiedza. Miotał się, ale w końcu się przebudził. Był tam gdzie zasypiał. Ale kątem oka spostrzegł, że ktoś stoi w drzwiach. Postać zbliżyła się do Silvano, który ze zgrozą spostrzegł, że to Piotr!

„Widzisz? To dla Ciebie. Nawet jeszcze nie zaczął gnić." - zza Piotra wyłoniła się średniego wzrostu kobieta, typowa włoszka o lekko orlim nosie, ale niepokojąco pięknych rysach twarzy. Nienaturalnych wręcz.

„Co to na Boga za diabelskie sztuczki?!"
„Nie podoba ci się mój prezent? Spójrz tylko. Można z nim tańczyć!" - kobieta pochwyciła Piotra i zaczęła z nim podrygiwać wkoło Silvano. Przerażony tą makabryczną sceną wybiegł w poszukiwaniu pomocy na korytarz. Walił w drzwi jak oszalały, aż w końcu jedne ustąpiły. Jego oczom ukazała się kolejna scena jak z powieści grozy: młoda kobieta i prawdopodobnie jej dziecko, oboje z rozerwanymi gardłami, a twarze ich zastygły w przerażeniu. Podobne widoki znalazł w innych pokojach.

„Na Boga."
„On nie ma z tym nic wspólnego" - usłyszał głos kobiety zza pleców - „Twoja reakcja zasmuca me serce. Ale to można zmienić."
„Jeśli masz serce ty suczy pomiocie, to ci je wyrwę!" - Silvano rzucił się na kobietę, ale usłyszał tylko „Stój." Stanął. „Na kolana." Mimo, ze próbował się oprzeć, opadł na ziemię.

„Niegrzeczny księżulo." - zbliżyła się do niego skocznym krokiem, pochyliła się i delikatnie wgryzła. Mimo to, ból był niewyobrażalny. Powoli ostatnie iskierki świadomości w nim gasły i może to były omamy umierającego, ale w tej właśnie chwili zobaczył rozświetlonego ducha Piotra stojącego obok ciała, w którym kiedyś gościło. Chciał wyciągnąć rękę do niego. Wtem poczuł jak do jego gardła wlewa się ciepła substancja. Ta moc, energia, rozkosz i ból! Wróciły natychmiast jego wszystkie zmysły, a duch Piotra zniknął za jednym mrugnięciem.

„Jak się czujesz teraz mój oblubieńcu?"

Zdziwiony, trochę zniesmaczony i na pewno pałający nienawiścią do tej istoty odpowiedział krótko: „Inaczej." W tej chwili już w głowie klarował mu się pewien pomysł. Przyciągną do siebie wampirzycę, pocałował, jednocześnie przemieszczając się w korytarzu. Obracali się. Nagle jednym potężnym pchnięciem wypchnął kobietę przez okno! Do żeliwnego ogrodzenia daleko nie było, ale impet z jakim spadła nań wystarczył aby przeszyć jej klatkę piersiową. Zeskoczył obok niej.

„Zap.. zapłacisz... za.. tt. to.." - wycharczała.
„Chyba i tak jestem już wystarczająco potępiony." - wyłamał stalowy pręt z ogrodzenia i kilkakrotnie uderzył w kark wampira, tak, że w końcu jej głowa odpadła.

„Brawo. Brawo." – rzekła postać stojąca po drugiej stronie ulicy. – „Zakołkować go i zabrać do Księcia." – w tej chwili coś przeszyło klatkę piersiową Silvano, a on sam stracił częściowo świadomość. Słyszał jakieś szmery, szepty, ale zbyt niewyraźne.

Nie wiedział ile „spał". Poczuł tylko jak ktoś wyjmuje mu drewniany kołek z serca. Ujrzał stojącą przed nim kobietę ubraną w krwisto czerwoną suknię.

„Witaj wśród swoich, Silvano Vetra, były synu Vittorii Giovanni. Jestem Josephine Giovanni i od tej pory znajdujesz się pod moją opieką. Chodź za mną, musisz poznać resztę Rodziny."

W ten oto sposób Silvano dołączył do Rodziny Giovanni. Oczywiście nie bez obiekcji, ale alternatywą była śmierć. W sumie byłby to dobry wybór, ale z racji tego, że Silvano miał misję zbawienia dusz, uznał iż dobry pasterz przyda się w tak zdegenerowanej Rodzinie.
Dowiedział się później, że w jego sprawie odbył się proces, a Josephine była swoistym adwokatem. Proces był konieczny zważywszy na zaistniałe okoliczności: Maskarada została prawie zerwana, a on zabił swego Stwórcę, co się nie godzi w pojęciu Camarilli, której to przedstawiciele złapali byłego księdza. Na szczęście Josephine jest rewelacyjnym adwokatem i mogłaby wybronić samego Szatana, gdyby ten się do niej zgłosił.

Przez kolejne lata Silvano poznawał zwyczaje panujące w Rodzinie i próbował zbawiać co poniektórych z różnym skutkiem. Posiadł też całkiem imponującą wiedzę o świecie duchów, które, jeśli można tak to określić, uznawały go za przyjaciela.
Jednak spokojny sen zakłócała mu myśl, że jego dawny mentor popełnił samobójstwo. Próbował się z nim skontaktować, ale bezskutecznie. Gdyby Zjadacz Grzechów rzeczywiście odprawił swój rytuał, to przecież nie zobaczył jego ducha owej pamiętnej nocy. A może jednak to były omamy?

W związku z wysoko rozwiniętymi zdolnościami Neoromantycznymi, zwłaszcza w Ścieżce Popiołów zyskał sobie przychylność starszych Rodziny Giovanni i jednocześnie wzbudzał strach wśród młodszych. Po śmierci każdy zanim trafi do zaświatów spotka się jeszcze z Księdzem na ostatniej spowiedzi. Tak narodziła się nowa tradycja… z której to korzystają też inne Rodziny.

Gdy wybuchła I a potem II Wojna Światowa miał sporo zleceń i zwiedził nie mały kawałek świata od Islandii po Algierię i od Rosji po wschodnie wybrzeże USA.
Niestety im większą przychylność i zaufanie zdobywał wśród wyżej usytuowanych Spokrewnionych, tym większą wzbudzał zawiść wśród innych.

Latem 1963 roku podczas jego pobytu w Rzymie nieznani sprawcy zaatakowali jego domostwo podkładając w nim ogień. Właściciel znajdował się w tym czasie w środku. Na jego szczęście w ciągu minionych stu lat podejście służb porządkowych się zmieniło i nim Silvano zmienił się kupę popiołów, straż pożarna pojawiła się na miejscu i ugasiła kamienicę. Ludzie znaleźli prawie całkowicie spalone ciało, które przewieziono natychmiast do szpitala św. Jakuba. Nocny dyżur pełniła młoda studentka patologii, Julietta Cavallo. Silvano resztką świadomości zdawał sobie sprawę z tego co się dzieje, ale bestia dała o sobie znać i zaatakował Julię. Nigdy nie zabił człowieka i tym razem też nie miał zamiaru tego uczynić, ale zaalarmowani hałasem posługacze przerwali jego działania.
Wrócił do szpitala następnej nocy i dokończył dzieła. Zabrał swoje dziecko wprost do Wenecji do siedziby rodu Giovanni, do Castello di Ragni. Julia nie za bardzo wiedziała co się dzieje i oprzytomniała dopiero w komnatach gdzie przejawem odzyskania przez nią wszystkich zmysłów był prawy sierpowy wymierzony w twarz Silvano. Celny cios to był.

O dziwo jego Córka zniosła fakt bycia wampirem lepiej niż on sam ponad sto lat temu. Niestety mieli trochę inne podejście do zgłębiania tajemnic Spokrewnionych:

„Ojcze, zajmij się zbawianiem dusz naszych braci i sióstr, a ja zajmę się leczeniem ich ciał."
Doskonale wiedział o co jej chodzi, zważywszy na jej przeszłość. Współczuł, rozumiał i wspierał na każdym kroku.

Po zaznajomieniu Julii z Rodziną, oboje wyjechali z Rzymu i na stałe osiedlili się w Yorku, w Anglii. Silvano postanowił usunąć się z życia publicznego Spokrewnionych i zajął się kształceniem młodych Nekromantów w swojej specjalności. Rzadko oferuje swoje usługi innym wampirom.

Kilka lat później do ich skromnego domostwa przybywa Jaqline Geneviev Astourian z klanu Lasombra. Silvano nigdy nie gardził żadnym klanem i uznał, że towarzystwo młodej kobiety dobrze wpłynie na niezbyt przepadającą za kimkolwiek Julią.
Sielankę przerwały obowiązki Silvano w Rzymie, a Julia udała się na nauki do Castello di Ragni. Nie mniej pozostają ze sobą w stałym kontakcie…

..jego cień można było dostrzec w moim bazgrole Julki, ale jakby kto pytał -> odsyłam do filmu Anioły i Demony i zajebistej postaci kamerlinga Patricka McKenny granego przez Ewana McGregora - wygląd, sposób bycia, charakter - to cały Silvano^^

Marcus

2010-03-04T21:04:00.005+01:00

..normalnie w tym stylu nie rysuję wampirów, ale jak zaczęłam rysować tą twarz musiałam już skończyć:

Marcus Vitruvius Priscus to postać znajomego stworzona na potrzeby rpg Wampir: Maskarada - tak, jesteśmy starymi wołami i lubimy 'dziecinne' gry :P

..Marcus, były centurion rzymski, syn architekta Marcusa Vitruviusa Polio (postać historyczna - go google it!), został przemieniony w wampira blisko 2000 lat temu, w Egipcie przez niejaką Oshairanę (ha! to też postać historyczna, bodajże księżniczka z XXII dynastii Ptolemeuszy).
jest z klanu Brujah i jest zajebisty i o!

szkoda tylko, że mój skaner mnie nie znosi :|

media:
a3
automatyczny ołówek
kredki najzwyklejsze w świecie
jedyną referencją jest popiersie Nefretete, które posłużyło mi do namazania 'twarzy' Oshy

stara wersja:

Utah

2010-02-05T18:34:00.002+01:00

..no, wypierniczyłam księżyc, bo był tandetny
dodałam mgiełki i kolorki w końcu nie są tak oczojebne :>

tak, to wilkołaczka.. kolejna..

zasady zasadami, a kwasy kwasami

2010-01-18T13:58:00.002+01:00

..czyli rzecz o krytykowaniu i krytykanctwie.

drodzy młodociani krytykanci co żeście pokończyli plastyki i nasłuchali się wykładowców, zaczynajcie swe wywody od prostego "moim zdaniem" - to klucz do sukcesu, gdyż powinniście wiedzieć iż NIE jesteście wyroczniami, alfami i omegami światka artystycznego, a dzięki tym dwóm słowom i wilk syty i owca cała..

dlaczego? ano dlatego, że bez względu jak artysta by się opisywał, to i tak wszystko bierze do siebie, puszy się, denerwuje i w końcu daje upust swoim frustracjom, a nie chcemy przecież by marnował swe pokłady energii na coś innego niż twórcze (lub odtwórcze) mazianie.

..krytykować trzeba umieć, mazać już niekoniecznie. trzeba to mieć na uwadze, a nie wylewać wiadro pomyj tylko dlatego, że ktoś wyraził nieudolnie swe uczucia wobec jakiejś filmowej postaci..

.na co zwracać uwagę? na całość. jakie jest pierwsze wrażenie.. to zależy od was i waszego gustu - ja np lubię zdezelowaną przyszłość, mroczne fantasy i takie tam.. takowe prace do mnie najbardziej przemawiają i najczęściej są to arty, które z chęcią bym powiesiła sobie w pokoju (gdybym tylko znalazła kawałek wolnej ściany ;)).. jednak nie mam zamiaru dyskryminować z tego powodu flamandzkich pejzaży czy też cukieraśnych portretów pięknych mangowych mężczyzn - ot, mi takie wizualnie nie odpowiadają, ale będę doceniać gdy zobaczę włożony wielki trud w stworzenie takowego dzieła..

druga sprawa to media - co kogo to obchodzi?! ładnie wygląda? no to ok.. co z tego że farbami plakatowymi lub długopisem za 3 zł namazane skoro lepiej wygląda niż niejedno 'dzieło' studenta asp, któremu do głowy natłukli, że oleje to jedyne szlachetne medium.. jak nie umie ktoś namalować czegokolwiek to żadne bajerancki i najdroższe sprzęty mu w tym nie pomogą!

.kolejna rzecz to wyobraźnia - jestem naiwna i wierzę, że każdy ją ma, ale jak czytam komentarze pod pracą przedstawiającą elfa, że ma coś z proporcjami to mnie szlag trafia i witki opadają.. PRZECIEŻ TO ELF! główna zasada jest taka, że mają być piękne (raczej nieludzkie, magiczne, a nie tradycyjnie piękne) i mają mieć spiczaste uszy.. a to czy wyglądają bardziej jakby przesadziły z liftingiem (patrz: Dungeon and Dragons) lub świecą się jak żarówka 120W (LOTR) to już zależy tylko od twórcy, ale na miłość boską, nie przypierdalajcie się o takie pierdoły do stworzenia, które jest wymysłem człowieka.. nie istnieje w świecie realnym!

..w swej zajadłej obsesji komentowania każdego dzieła bądźcie mili dla twórcy i poświęćcie mu tyle czasu ile on na stworzenie swej pracy.. nie mówię o cukrzeniu i lukrowaniu, nie, bo można w sposób przystępny napisać jasno i wyraźnie co nam się podoba a co nie w danej pracy :)
oczywiście są i nadwrażliwcy, no ale cóż.. parapety też muszą istnieć :]

PS
jeśli natkniecie się na bezczelny plagiat, to z kolei nie patyczkujcie się z delikwentem tylko to zgłoście odpowiednim władzom (np właścicielom portalu, moderatorom itd) - zaoszczędzicie sobie w ten sposób nalot na waszą osobę a skrzynka mailowa nie będzie zapchana spamem od złodzieja, który to grozi, smrodzi itp.

lets talk

2010-01-18T10:44:00.003+01:00

..mam nadzieję, że zostaną przyjaciółmi :>
młody łorior Mekhli i jakaś tam kreatura, czyli cykl nocne (z)mazy.. stworek miał wyglądać bardziej obślizgle, a pikny men miał mieć odsłoniętą mordencję.. ale żem leniwcem jest, to mu ryjek zakryłam woalką^^..

.tak w ogóle to mi się podoba i nawet dumna jestem z tego.. ale tylko troszeczkę, bo jak na 3 godzinki mazania to prezentuje się ok.. poza tym to moja pierwsza pełniejsza scena, a nie zwykła ilustracja..

media:
kawa, tablet, kawa, ps7, kawa, LOTR w tv

4 - kinda like Matt Bellamy oO

2010-01-18T10:37:00.003+01:00

.bo w ciemności najlepiej widać światło.. kolejny maz do czelendżu.
powinni tego zabronić ;)

niemiłosiernie nudzi mi się w pracy, a pracy licencjackiej nie chce mi się pisać.. oj jak zajebiście mi się nie chce.. czuję presję i dlatego mazuję.. ehh.. może bym i poszła na asp, ale za stara jestem na użeranie się z niespełnionymi artystami, którzy są tak zajebiści, że muszą uczyć innych jak nie mazać.. chuj wam w dupę, niech każdy maże jak chce i czym chce.

media:
pupir, lolowek, nudy, matt bellamy

15

2010-01-07T21:04:00.002+01:00

.efekt moich dzisiejszych zabaw z ołówkiem w pracy :>
..przynajmniej kolejna praca do challengu :D

Julietta Cavallo

2009-11-30T07:21:00.005+01:00

.moja brand nju postać do klasycznego rpg Wampir: Maskarada, w który zacznę grać z bandą znajomych już niedługo^^.. takie rzeczy są dobrym motorkiem napędzającym moją szarą breję..

.ofkorz Marynowany Goblin kazał przygotować historię postaci coby jakoś ją umiejscowić w kampanii, więc...

"W chwili Spokrewnienia miała 23 lata, ale wygląda na ok. 5 lat młodszą.

Urodziła się w 1940 roku, w Rieti, we Włoszech. Matka, z pochodzenia Polka, była pielęgniarką w pobliskim szpitalu. Ojciec pracował w przemyśle rafineryjnym, zginął w wypadku w fabryce gdy Julia miała 8 lat. Jej matka ponownie nie wyszła za mąż i zbytnio im się nie przelewało. Podczas gdy matka zarabiała na utrzymanie rodziny i posłanie Juli do dobrej szkoły, wychowaniem jej zajęła się babcia, Laura.

Pomijając nagłe odejście ojca i sporadyczne widzenia zjaw (a to na ulicy, a to w ogródku) dzieciństwo miała całkiem normalne i spokojne.
No i nawiedzona babcia, która zawsze coś mamrotała pod nosem o jakiś natrętnych duchach co łażą jej po grządkach.

Niestety tuż przed pójściem na studia, babcia umiera we śnie. Matka Juli postanawia, że obie przeprowadzą się do Rzymu, i sprzedaje babciną kamienicę. Zamieszkują w jednej z kamienic przy Corso, a Julia zaczyna studia na kierunku medycyny sądowej na uniwersytecie Sapienzy (jeśli tam nie ma takiego kierunku to teraz już jest ;)).

Julia nie za bardzo integruje się ze studencką bracią i wieczory wolne od nauki spędza na pogawędkach z nieżyjącą babcią. Jakoś tak dziwnie wydaje się być ona bardziej interesująca po śmierci niż była kiedykolwiek za życia.

W końcu niestety (albo i stety) nadszedł dzień.. tfu! noc Spokrewnienia :>
Odbywając praktyki w szpitalu Św. Jakuba w Rzymie, pewnej nocy do szpitalnej kostnicy trafia jeszcze dymiące truchło. Jest późna godzina.
Po wstępnych oględzinach ciała Julia przystępuje do rozcięcia klatki piersiowej denata. Wtem, nieboszczyk zrywa się nagle i dopada szyi Julii wysysając z biednej prawie całą krew! Nim traci przytomność słyszy głos wampira: „Dziękuję ci, dziecko moje. Dostaniesz sowitą nagrodę." Niestety pogaduszkę przerywają odgłosy zbliżających się ludzi. Wampir znika, a 'martwą' Julię znajdują sanitariusze z nocnej zmiany. Krzyk, popłoch i takie tam reanimacje. Stwierdzono zgon, załadowano do lodówki i zadzwoniono do matki, że córka nie żyje. Że jakieś zwierze rozszarpało jej szyję.
Jako, że matka nie była najstabilniejszą psychicznie osobą, tym razem wyjątkowo zdecydowanie mówi „Dość!" i wiesza się w przedpokoju na kablu od żelazka.

Następnej nocy Julia budzi się w ciasnej, ciemnej i chłodnej lodówce. Jej szuflada wysuwa się i widzi nad sobą uśmiechającego się mężczyznę…

[Ów nowy ojciec Julii to były ksiądz, Silvano Vetra, który sam był stworzony dla kaprysu jakiejś wyjątkowo zblazowanej Giovanni, a której to odwdzięczył się odcinając jej głowę. Rodzina nie zemściła się (o dziwo) na nim i stwierdzili, że lepszy ksiądz, który stracił wiarę niż jakaś dziwka, która o mało nie złamała Maskarady.
Ponadto Książę polubił teologiczne dysputy z młodym księdzem i pozwolił mu na Spokrewnienie, ale ten stwierdził, że nie skaże kolejnej duszy na potępienie.. Jak widać, jak mus to mus i moralne zasady można schować w buty ;)
Poza tym miło mieć jakiegoś lojalnego towarzysza, który nie wbije ci noża w plecy. Przynajmniej na razie.]

Po zdarzeniu w kostnicy, Silvano zabrał jeszcze ciepłą Julię do Księcia, który to wybuchł gromkim śmiechem na wieść iż ksiądz, który tak się zarzekał, że nie skaże nikogo na potępienie, przyprowadził nową duszyczkę.

Będąc już na osobności w jednej z komnat posiadłości Księcia, Julia oprzytomniała czego przejawem był prawy sierpowy wymierzony w twarz Silvano. Przez następne tygodnie Julia przechodziła przez kolejne etapy negacji, tłumienia, bezsilności aż doszła do racjonalizacji i zaakceptowania nowego stanu rzeczy. Na wieść o samobójstwie matki z kolei zareagowała krótkim 'Och' po czym wróciła do czytania tomiska o sztuce nekromancji.

Przez pierwsze dwa lata Julia przebywała w Rzymie, a potem razem ze swym stwórcą podróżowała trochę po Europie, by na stałe osiąść w Anglii, w mieście York. Na początku lat 90tych Silvano wrócił do Rzymu, a Julia nadal zgłębiała tajniki śmierci i procesów zachodzących w ciele wampirów. Raz na pół roku odwiedza swego Stwórcę. Bliskich kontaktów nie utrzymuje z innymi wampirami i ogranicza spotkania z nimi do minimum. Zerwała także wszelkie więzy z poprzednim życiem (jej ojciec miał brata, który za młodu wyemigrował do USA za chlebem, a z którym kontakt się urwał).

Za typowe schronienia służą jej stare lofty i kamienice z dużymi piwnicami i dostępem do kanałów. Przeważnie poluje tam gdzie można spotkać najwięcej żebraków, bezdomnych lub naiwnych turystów. Jej babci, która czasem ją nawiedza, nie za bardzo się podoba takowy styl życia wnuczki."

btw, tam widać twarz mena w jej sylwetce - to jej 'ojciec', Silvano, którego lico pożyczyłam od Ewana McGregora :>

media:
ołówek automatyczny B o.5
długopis czarny Bic o.7
+ kolory w ps7
fajne symbole od redheadstock
inspirejszyn

Apogeum: Wyższy Sługa Dreat'illa

2009-11-30T07:13:00.002+01:00

..nom nom, twórcy polskiego rpg Apogeum zainteresowali się mą skromną twórczością i zlecili zrobienie kilku konceptów.. jestem w szocku! :>
.kiedyś trzeba było zacząć, więc oto i ów ludek:

..prawda, że śliczny? :D

media:
ps7 + tablet bamboo

Nuccti

2009-11-10T11:22:00.002+01:00

no i kolejna bogini do panteonu.. taki tam luźny koncept, który może kiedyś jeszcze odpicuje, bo mi się cholernie jej hery nie podobają :/
i aż sama jestem zdziwiona, że całość zajęła mi raptem półtorej godziny oO
jestem w szocku!

na początku miała mieć koronę, aaaaleeee.. chyba bez niej jest całkiem ok

media:
bamboo tablet
ps7
brushes
background images
inspired

Slayersowe laski

2009-10-26T09:41:00.003+01:00

..no i oto w końcu po wielu trudach pokazuję Slajersowe laski, 75% składu watahy Slayersów (pozostałe 25% to Greyheart :>) ..
zwarte i gotowe aby nakopać każdemu wąpierzowi w jego anemiczny tyłek ;)

od lewej prężą się: Cath z Dzieci Gai, Yacoot z Milczących Wędrowców i Sheena, przedstawicielka zacnego klanu Czarnych Furii..

tak, one są garou - wilkołakami.. headquatersy sponsorują im comiesięczną dostawę żyletek do maszynek ;)

media:
pupir i loluwek + krótkopis ;>

Meah the Damned

2009-10-21T15:26:00.004+02:00

..a to z kolei bogini Śmierci ze świata Sindish.
w dużym stopniu wzorowana na mej nekromantce, Miriam Przechrzcie, postaci stworzonej na potrzeby gry Guild Wars..

ust nie zapomniałam namalować.. ona ich po prostu nie ma.. tak samo jak i uszu..
miałam jeszcze parę dupereli dorobić, ale co za dużo to nie zdrowo :P ..
mile widziane wszelkie sugestie

media:
tablet bamboo i gimp2

dżizys..

2009-10-21T11:47:00.002+02:00

..jak tak sobie patrzę na swoją galerię, to normalnie szok..
każda praca wygląda jakby ją inna osoba robiła :/
stąd ten cały pierdolnik.. nie umiem ciągnąć jednej serii i taśmowo wypluwać z siebie prace o podobnej tematyce.. na za chuja wafla nie umiem!

..moje poczucie pedantyzmu i mania porządkowania takich duperel jak chociażby prace, dobija mnie :|

Gooth

2009-10-20T19:45:00.006+02:00

..bóg ze świata Sindish władający domeną powietrza (wiecie, takie pierdoły jak burze, pioruny ect. ;))
jest to (chyba udana) reanimacja starego bazgroła..

btw
mam w głębokim poważaniu z której strony świeci światło oraz to, że mu strój furkocze w dziwny sposób :P
w Sindish nie obowiązują takie zasady jak u nas :]

media:
stary rysunek + cs3 + bamboo one tablet ;)

WIP.DL.1

2009-10-09T20:54:00.002+02:00

siem mazujem
może kiedyś skończę..
może

media:
tablecior bambusowy
ps7

Shia LaBeouf

2009-10-08T10:06:00.005+02:00

..tak jak w tytule..
amerykański aktor.. możecie go kojarzyć z filmu Transformers, ale warto zapoznać się z innymi jego rolami np A Guide to Recognizing Your Saints (gorąco polecam!)..
do nabazgrania tego portretu posłużyłam się skrinszotem z Eagle Eye - całkiem przyjemnego techno-thrilleru :)

media:
blok techniczny Herlitza
ołówki grafitowe HB, B2, B6
miękka kredka czarna
czarny długopis, marker ze ściętą końcówką i cienkopis
korektor w długopisie
referenszyn

Gabryś Mocarny

2009-09-10T11:26:00.007+02:00

fresz man
więc najpierw było imię.. uwielbiam imię Gabriel - jeżeli kiedykolwiek nadejdzie ta smutna w dziejach świata chwila, i będę mieć syna, to skrzywdzę go owym imieniem^^..
Mocarny jest zaś z gwary góralskiej i bynajmniej nie oznacza iż chłopak jest siłaczem czy coś.. OFF sugerował, że "mo coarny", ale to też nie to ;P..
wyjaśnienie jest proste - jego przodkowie mieszkali na moczarach.. cała filozofia ;)

no stąd też wniosek iż Gabryś jest polakiem.. polskim wilkołakiem! :D
należy do plemienia Srebrnych Kłów, a urodził się podczas Nowiu (w 1737 roku, w okolicach Wąwozu Homole), stąd też niezły z niego wojownik, tyle, że szurnięty..

Detale:
Wzrost: 180 cm
Budowa: średnia, jasna skóra
Włosy: średniej długości, blond
Oczy: czerwone
Wiek: 30/272
Znaki szczególne: brak
Ubiór: byleby na czarno
Broń: palna i szpony

In English:

the Name was at first.. I just love "Gabriel" name - and if at any time this sad moment wil came in wolrd's history, and I'll gave birth to my son, I'll hurt him with that name^^..
Mocarny, his last name, is from local polish highlanders dialect and it doesn't mean that this guy is a strongman or such, tho OFF suggested somethind different from original meaning ;P
the explanation is very simple - Gabe's ancestors lived on swamps..

so, in general you know now that Gabe is a Pole.. a trulu Polish werewolf! :D
he belongd to Silver Fangs, and he was burn under Ragabash (1737, near Homole Ravine), so he is quite a good fighter.. fucked up at character

Details:
Height: 180 cm
Structure: average, light skin
Hair: shoulder lenght, blonde
Eyes: red
Age: 30/272
Distinguishing Marks: none
Clothes: anything black
Weapon: guns, clowes

media:
- pencils
- colors in ps7
- and for posing I'd like to thank mr Banderas

Capa

2009-08-31T20:56:00.004+02:00

i znowu fanart
i znowu staroć
2007

odkurzony
w artystycznym (albo autystycznym) nieładzie

tylko oczy, nozdrza i usta zostawiłam w spokoju
resztę musiałam odświeżyć gdyż ponieważ albowiem że...
oryginał poszedł w chmury wraz z 'porządkowaniem' dysku wraz z kilkoma innymi pracami (kurwa ja pierdolę, że o jezuuuuu!!!!!!!!!)

a, no i starsza wersja miała filmowe tło
wiecie.. miałam okres kopiowania kropka w kropkę :>

aaa.. zapomniałam najważniejszego napisać
kolo to Capa, postać z filmu Shunshine w reżyserii Dannyego Boylea, a granego przez ślicznego Cilliana Murphyego

media:
- gimp 2
- ps7
- tablet bamboo
- pikczer na którym się wzorowałam znajdziecie tu, tu lub tu

Morgan - grand finale

2009-07-06T21:18:00.004+02:00

nigdy więcej :P

nie wiem jak wy, ale ja uwielbiam babki, które miotają błyskawicami.. tzn uwielbiam ich moc, bo chyba nie ma nic straszniejszego i piękniejszego zarazem niż potężne wyładowanie atmosferyczne

trochę mnie ta pani zmęczyła, ale wyszła całkiem ok.. super duper realizm nie był moim zamierzeniem stąd też widać dużo pociągnięć pędzla i trochę tekstur

media:
- ps7
- tablet bamboo
- brushe od Scully
- czas? hgw.. dużo..

Risud-ris

2009-05-28T11:56:00.004+02:00

Fresh :D
Kilka dni temu go skończyłam, ale dopiero teraz mam natchnienie by skrobnąć jego mini bio.
Od razu podziękuję OFFowi, ojcu chrzestnemu, za imię dla tejże postaci :)

Risud-ris to postać, której jedynym celem w życiu jest odbieranie owego życia innym. Nie obchodzi go słuszność sprawy. Ważne by mógł skąpać swój miecz w oceanie krwi. Zawsze gotowy pójść w bój wraz ze swoją najemną armią by zównać z ziemią kolejne cywilizacje.

Nie ma rodziny. Nie ma przeszłości ani przyszłości.

Detale:
Wzrost: 185 cm
Budowa: średnia, ziemista skóra
Włosy: długie, białe
Oczy: niebieskie
Wiek: 30/??
Znaki szczególne: kocie oczy, blizna na lewym policzku
Ubiór: czarna zbroja
Broń: niezwykły miecz półtoraręczny ;)

In English:

Few days ago I finished him off, but only now I have inspiration in order to scrape a mini bio.
And in here I'm gonna thank OFF, the godfather, for the name for this chara :)

Risud-ris is a man, for which taking away life of others is the meaning of his life. He doesn't concern about the raightness of some cause. The most important thing for him is that so he can bathe his sword in sea of blood. Always ready to go into the fight together with his hired army in order to burn to the ground any civilization.

He doesn't have any family. No past, no future.

Details:
Height: 185 cm
Structure: average, sallow skin
Hair: long, white
Eyes: blue
Age: 30/??
Distinguishing Marks: cat eyes, scar on his left chin
Clothes: black armor
Weapon: unusual bastard ;)

media:
- ps7 +bamboo tablet

Alan

2009-05-28T11:24:00.003+02:00

UWAGA: STAROĆ

To jest Alan. Wilkołak i ich przywódca w Irlandii.
Tutaj wersja romantyczna. Trochę ciotowata, wiem, ale był rysowany wieki temu.
Postać stworzona na potrzeby rpg Wilkołak Apokalipsa na podstawie opisu Marynowanego Goblina Bartka :D
Postaram się jeszcze raz ją narysować, ale póki co..

Jego życiorys jest owiany tajemnicą i nawet imię Alan nie jest jego prawdziwym imieniem.
Wiadomo tylko tyle iż jest naprawdę wiekowym wilkołakiem i żył w czasach Arturiańskich. Ale spokojnie, on nie był Królem Arturem.

Nie lubi sprzeciwów i przez to nie za bardzo dogaduje się z Yacoot. Szczerze się nienawidzą.
Ale tak poza tym to całkiem miły z niego gość.

Detale:
Wzrost: 181 cm
Budowa: średnia, jasna skóra
Włosy: długie, blond - kiedyś, obecnie krótkie
Oczy: niebieskie
Wiek: 37/??
Znaki szczególne: celtyckie tatuaże na całym ciele widoczne w blasku księżyca
Ubiór: luźna koszula, skórznia, naramienniki, spodnie, wysokie buty - kiedyś, obecnie t-shirt, dżinsy, wojskowa kurtka
Broń: dwa krótkie miecze i pazury

In English:

This is Alan. A werewolf and their leader in Ireland.
Here is kinda romantic version. A bit gay-ish, I know, but he was drawn centuries ago.
Character created for the purposes of rpg Werewolf: Apocalypse on the basis of MG Bartek's description :D
I will try one more time to draw him, but as for now..

His past life is shrouded in mystery and even his name isn't a real name.
We knows only that, he's a really ancient werewolf and he lived in Arthurian times. But calm down, he wasn't a King Artur .

He doesn't like oppositions and because of that he can't get along with Yacoot. Frankly, they hate themselves. But apart from that he's quite a nice guy.

Sorry for my crappy English^^.

Details:
Height: 181 cm
Structure: average, light skin
Hair: long, blond - then, now short
Eyes: blue
Age: 37/??
Distinguishing Marks: celtic tatoos all over his body which iluminates in Moon light
Clothes: shirt, leather armor, shoulder straps, some pants ;), boots - then, now t-shirt, jeans, military coat
Weapon: two short swords and claws

media:
- kredki
- pastele olejne
- + ps7

WIP-Uathe-1

2009-05-27T20:22:00.003+02:00

taki tam badziew, z którym się cackam od paru lat
jakoś nie mam ochoty ostatnio kończyć prac normalnie, czyli analogowo (oO) tylko tak sobie dłubię w ps
ta, na chama wciśnięty księżyc :D
cóż, takich pierdół to ja nie potrafię jeszcze, więc posiłkuję się zdjęciami a potem w matte painting :]

bym zapomniała - ta laska to garou
Ukteny się chyba zwały
mam nadzieję, że wygląda jak indianiec :>

score

2009-05-26T16:46:00.004+02:00

takie tam mazianie z braku laku i z czystego lenistwa
przerwa od pseudo epickiego stuffu nad którym ślęczę od tygodni :P
nie będzie bardziej dopracowany
ot, taki sobie luźny pomysł
może kiedyś do niego jeszcze wrócę

za dużo Stargate: Atlantis :>

technologic 1

2009-05-11T20:43:00.003+02:00

kolejny staroć

że też kiedyś takie rzeczy umiałam rysować :>

media:
- papier a4 do drukarek
- kredeczki
- cienkopis czarny

stargejtowo - :lol2:

2009-05-11T18:59:00.004+02:00

dzisiaj wspominkowo: stargejty

rok ok 1998-1999
dunno

pośmiali sie? :D
a to jeszcze nie koniec :]

Michael i Teyla

2009-05-05T19:21:00.005+02:00

tee hee
możecie mnie zaskarżyć ale to chyba jeszcze nie koniec fanartów związanych ze stargejtami i Michaelem ;]

tym razem - Mike z Teylą.. tak czegoś mi brakowało więc dodałam tą babkę :)
nie jestem do końca zadowolona - MK wygląda na przyćpanego, jak to określiła delikatnie moja rodzicielka.. jakby was szprycowali prochami i mieszali we łbie (i genach) to też mielibyście taką minę :P

media:
- kartka z bloku technicznego a4
- czarny długopis i cienkopis
+ self mejd screeny z s2e18 SGA

zloth warszawski 25 kw 2009

2009-05-04T18:04:00.004+02:00

lista obecności
kilku osób nie ma a były, ale jak wiadomo, kto późno przychodzi ten sam sobie szkodzi i o! ;)

dziękuję ślicznie za odprowadzenie do domciu, bo u mnie w lesie wiewiórki szaleją
i next tajm trzeba będzie wziąć numerki do Wolfgara, bo już kolejka sie uzbierała na następny zlot :D

(klikajta na na liste aby se oblukać w większym rozmiarze)

temacik na forum

talent czy marka garnków?

2009-04-24T16:25:00.004+02:00

ja pierdolę! ludzie to są tępi, albo zostawiają swój mózg na przechowanie w lodówce, no bo jak inaczej można wytłumaczyć taką oto scenkę rodzajową:

siedzę sobie i bazgrolę seksi mena na kartelusze swoim długopisikiem
przychodzi pani i sie gapi, by po chwili się zapytać:
czy to pani tak narysowała?

oO
nosz kurwa! nie! duch święty na moim ramieniu to namazał
co za idiotyzm

idąc dalej, ta sama pani rzekła tonem znaFFcy:
to musi byś jakiś specjalny długopis

epic fail
no na logikę, na chłopski rozum, czy rzeczywiście zdolność do robienia kresek na papierze zależy od tego czym sie je robi? (pomijając ekstremalne przypadki używania koparki z przymocowanym ołówkiem)
nie!
druga sprawa, że często małoletni artyści onanizują się swoimi farbkami olejnymi
problem w tym, że nie za bardzo umieją z nich korzystać, no ale, pani plastyczka z gimnazjum powiedziała, że plakatówki są dla dzieci, a one przecież są już takie dorosłe, że ho ho

podsumowując:

jeśli widzisz kogoś kto bazgroli, nie zadawaj durnych pytań

media użyte do tworzenia są nieistotne - liczy się efekt końcowy

speed: Michael Kenmore

2009-04-22T20:43:00.007+02:00

spidzik najfajniejszego badasa z serialu Stargate: Atlantis granego przez Connora Trinneera
a teraz idę się ślinić dalej do monitora :>

good girls likes bad boys

media:
PS7

komiksovo: Sylar

2009-04-22T19:25:00.004+02:00

a tutaj główny zły z serialu Heroes mejd baj Zachary Quinto
a jak wiadomo - złych lubię najbardziej^^.. szczególnie takich poturbowanych przez życie, niekochanych, normalnie instynkt macierzyński się załącza ;)
coś, ktoś kiedyś mi coś plumkał o kompozycji, że ciut nie pasuje, ale mam to gdzieś - mimo oczywistych niedociągnięć (za duży łeb) praca nadal mi się podoba, a żem leniwa, to na razie nie planuję więcej fan artów związanych z tym serialem i tą postacią

media:
- papier a4 z bloku technicznego
- ołówek automatyczny o.5 HB
- długopis czarny
- kredki wodne
inspirejszyn

Peter Petrelli

2009-04-22T19:07:00.004+02:00

tak jak w tytule i na załączonym obrazku ;)
postać z serialu Heroes, której to facjaty użyczył niejaki Milo Ventimiglia..
palantyn jakich mało, emo i to chyba ostatni i jedyny raz kiedy rysuję tą postać, którą i tak skrzywdziłam rysując królicze zęby :F - nie wiem jak to się stało, ale tak już jest

media:
- papier a4 z bloku technicznego
- ołówek automatyczny o.5 HB
- kredki wodne
+ podciągnięty kontrast w PS7
inspirejszyn

sketch: sheena

2009-03-18T10:49:00.003+01:00

.całkiem świerzutki, bo wczorajszy, szybki (bo w godzinkę skrobnięty) lineart postaci przyjaciółki do rpg Wilkołak Apokalipsa..

Sheena, Czarna Furia.. lepiej z nią nie zadzierać :]

.inspirowane hamerykańskimi komiksami :]

i kilka prób kolorowania tego czegoś:

epic fail :|

media:
- kartka z bloku technicznego a4
- cienkopis czarny

Dean Winchester

2009-03-18T10:43:00.004+01:00

..czyli najfajniejszy z braci :D
.Dean (Jensen Ackles) z serialu Supernatural

media:
- wyjątkowo szary papier z kolorowego bloku technicznego (dlatego taki cimny :>)
- ołówki grafitowe B2-B4
- inspirejszyn

"sangua est vitae"

2009-03-18T10:37:00.005+01:00

..znowu na życzenie i znowu wampir..
.tym razem polakko, wąpierz ze Śląska (nie wiem czy z Katowic ;))..

.a imię jego to 66.. wróć!, Longinus.

media:
- kartka z bloku technicznego a3
- ołówek automatyczny HB o.5
- cienkopis czarny
- kredki czarne i czerwon
- inspirejszyn

- czas: ok 2 godzin

Mohinder Suresh

2009-03-18T10:28:00.001+01:00

..znowu fanartowo: Mohinder z serialu Heroes sportretowany przez słit Sendhila Ramamurthy :D

media:
- gimp 2
- inspirejszyn

Yacoot

2009-03-18T10:19:00.001+01:00

..wilkołaczka, z klanu Milczący Wędrowcy.. ma parę wieków na karku. kilka razy umarła..

.moja pierwsza i najbardziej ulubiona postać jaką kiedykolwiek prowadziłam w rpg

media:
- kartka z bloku technicznego a3
- ołówek automatyczny HB o.5
- kredki wszelakie

Ian i Nadia

2009-03-18T10:14:00.000+01:00

..powrót do wąpierzy z klasycznego rpg, Wampir: Maskarada..

.łysy, to Ian von Arthurius Hegel, Venture, moja postać, a to dziecko to Nadia, Malkavianka, ale lubi parzyć herbatę Ianowi :)

media:
- kartka z bloku technicznego a4
- cienkopis czarny
- długopis czarny

inkwizytor

2009-03-18T10:09:00.001+01:00

..a to jest pan, który postępuje wbrew swej naturze, gdyż jako albonos mekhli jest istotą zrodzoną z magii, lecz on, z niewyjaśnionych powodów poluje na każde możliwe magiczne stworzenie, a używających magii tępi..
.źle się dzieje w cesarstwie Krizengee..

media:
- kartka z bloku technicznego a3
- ołówek automatyczny HB o.5
- cienkopis czarny
- kredki wszelakie
- czas: ok godziny
+ zmiana tła w gimpie 2

albino

2009-03-18T10:04:00.001+01:00

.a ta sie zastanawia co zjeść..
.albo udaje, że nic nie zrobiła..

.kolejna z rodzaju mekhli, ale tym razem albionos.

.sorry za badziewiastą jakość - skaner zeżarł wszystkie delikatne cienie, a ja nie umiem go ustawić tak aby skan był cacy.. w PSa się nie bawiłam

media:
- kartka z bloku technicznego a4
- ołówek automatyczny HB o.5
- kredki pospolite :P
- długopis czarny

łorior

2009-03-18T09:59:00.001+01:00

..taki tam przedstawiciel rasy mekhli, którzy NIE są kotołakami.

media:
- kartka z bloku technicznego a4
- ołówek automatyczny HB o.5
- kredki wszelakie
-cienkopis czarny
- cienkopis czerwony

golasy

2009-03-18T09:55:00.000+01:00

..czyli awatar wizualizujący Deacona&Limadi (tak się podpisuję).

media:
- kartka z bloku technicznego a4
- ołówek automatyczny HB o.5
- kredki conte
- inspirejszyn - okładka Vivy z Anitą Lipnicką i Johnem Porterem

Eban

2009-03-18T09:47:00.004+01:00

Moja postać stworzona na potrzeby Polskiego rpg "Kryształy czasu". Tak, grałam facetem ;) Eban, bo tak w skrócie brzmi jego imię, to pół elf, albo jak kto woli, pół człowiek.
Urodził się w barbarzyńskim plemieniu, jednak owo plemię zostało wybite. Na szczęście przezorna mamusia Ebana wsadziła go do koszyka i posłała go wraz z nurtem rzeki ku lepszemu (i dłuższemu) życiu. I w ten sposób trafił on do portowego miasta gdzie przygarnął go stary bosman, który miał już na głowie wychowanie krasnoludki.
Te wszystkie życiowe zawirowania wpłynęły na charakter postaci, stąd też Eban stał się uroczym czarusiem, całkiem wprawnym fechmistrzem oraz sknerusem. Niestety jest też tchórzem, który bez skrupółów poświęci życie innych zamiast swojego, ale jakoś bogowie mu sprzyjają i z każdej opresji udaje mu się uciec.
Ma cięty język i nie lubi magii. Kicha gdy coś magicznego znajduje się w pobliżu i najczęściej niszczy przedmiot, który powoduje u niego ową alergię ;)

To tyle jeśli chodzi o mini życiorys.

Detale:
Wzrost: 176 cm
Budowa: średnia, jasna skóra
Włosy: krótkie, czarne
Oczy: szare
Wiek: 27/65
Znaki szczególne: czarny tribal po prawej stronie ciała zaczynający się na twarzy a kończący się na klatce piersiowej; blizna na górnej wardze po prawej stronie
Ubiór: lniana koszula, skórznia, ciemny płaszcz bez kaptura
Broń: miecz półtora ręczny

In English:

My character created for the purposes of Polish rpg "Time Crystals. Yes, I played a guy ;) Eban, because in short his name sounds this, it is half an elf, or as you like, half a man.
He was born in the barbaric tribe, however that tribe was wiped out. Fortunately the cautious Eban's mummy put him on the basket and sent him with rapid of the river for better (and longer) life. And in that way he was found in port city by old boatswain which had already one kid on his arms, a female dwarf.
This all life turbulence affected character for the character, and therefore Eban also became the charming, a penny pincher and quite skilled smoothie. Unfortunately he is also a coward, which without scruple will sacrifice the life other instead of one's, but somehow gods are welcoming his advances and he is managing to escape from every trouble.
He has a nasty tongue and he doesn't like the magic. He is sneezing when something is found magic in the vicinity and an object which causes him alergy, he most often destroys.

Sorry for my crappy English^^.

Details:
Height: 176 cm
Structure: average, light skin
Hair: short, black
Eyes: grey
Age: 27/65
Distinguishing Marks: black tribal on the right-hand side starting on the face but being limited to a chest; scar on the upper lip on the right-hand side
Clothes: lilen shirt, leather armor, dark coat without hood
Weapon: bastard

media:
- kartka z bloku technicznego a4
- ołówek automatyczny HB o.5
- czas: ok 3h

azja

2009-03-18T09:41:00.000+01:00

..wieki temu (z 10 lat) widziałam w na ulicy plakat mniej więcej z podobną panią..
.nie pamiętam co reklamowała, ale jej twarz tak wryła mi się w pamięć, że postanowiłam ją namalować :)

.nawet nie wyobrażacie sobie jak cholernie ciężko jest narysować człowieka innej rasy, praktycznie z głowy.. .

- UWAGA DLA DZIECI -
- tak k***a, istnieją inne rasy i życzę powodzenia w świecie bajki - są skośnoocy, są czarni, są czerwoni.. jak tego nie widzicie, to zoperujcie sobie gały
- a totalnie wkurwienie mnie nachodzi jak ktoś dostaje orgazmu na widok gówna tylko dlatego, że namalowane jest olejnymi.. jak idziecie do restauracji, to dziękujecie kucharzowi za talent czy za garnki?

media:
- brystol coś około a4
- plakatówki !! - możecie mnie za to na stosie spalić ;]

witchblade: sara i ian

2009-03-18T09:33:00.001+01:00

..fanart inspirowany serialem Witchblade, w którym w rolę Sary Pezzini wcieliła się Yancy Butler, a Iana Nottinghama grał Eric Etebari..
.większe podobieństwo włożyłam w rysowaniu Iana ;>
.Sara to fristajl..

..a pozycja, układ postaci żywcem wzięty z podręcznika do Wampira: Mroczne wieki..

media:
- kartka z bloku technicznego a3
- ołówek automatyczny HB o.5
- ołówek grafitowy B2
- kredki wodne
- pastele olejne

Mads as Greyheart

2009-03-18T09:20:00.002+01:00

.postać Wojtka do rpg Wilkołak: Apokalipsa..

..straciłam rachubę bo to już n-ta wersja tej postaci, tym razem ciut starsza i być może za stara, ale bardzo ją lubię ze względu na charakterystycznego modela (Mads Mikkelsen), który mi posłużył za wzorzec^^.

..Greyheart jest lupusem z klanu Fianna.. "do rany przyłóż" czło.. ekhm.. garou ;)
.urwis, najpierw działa potem myśli, zawsze szczery..

media:
- kartka z bloku technicznego a3
- ołówek automatyczny HB o.5
- kredki wszelakie
- marker czarny i czerwony
- inspirejszyn

Mashabindee

2009-03-18T09:10:00.001+01:00

.szuflanidia.

.pierwszy koncept tej postaci znacznie się różnił od tej wersji: miała płomienne włosy u nasady przechodzące w czerń, a zamiast skrzydeł miała diabelski ogonek..
.niestety owy opis MG się nie podobał (Masa to postać do D&D) więc ją zmodyfikowałam, a w trakcie gry wyrosły jej skrzydełka^^..

Masa jest potomkinią leśnej elfki i Baatezu (albo tego drugiego - zawsze mi się mylą)

media:
- kartka z bloku technicznego a4
- ołówek automatyczny HB o.5

- kredki bambino, conte, wodne - wszystkie jakie się nawinęły :D

kreskowana wiedźma

2009-03-18T09:04:00.000+01:00

.kreskowana wiedźma jest bardzo niebezpieczna..

.w każdej chwili może nasłać na ciebie smoka..

media:
- papier do drukarek a4
- ołówek automatyczny HB o.5
- kawa late ;)

awatary - HEROES s1

2009-03-17T07:43:00.000+01:00

..jeszcze tego nie wiecie, ale czasem robię awki :> nie jakieś tam super, że ho ho.. ot, awki na fora fanów przeróżnych serii, bo sama jestem kinomaniakiem :)

.więc dzisiaj zaprezentuję kilka awków z jednego z moich ulubionych seriali, Heroes

.żeby nie było: robię awki dla wprawy, aby się pobawić w programach graficznych, nikt mi za to nie zapłacił, ani ja nie żądam zapłaty gdy ktoś chce ich używać na forach!

media:
- GIMP 2
- PS7
- źródełko

Tristan

2009-03-16T16:37:00.002+01:00

..filmowo agajn:

..tym razem pan Mads Mikkelsen, tym razem jako Tristan z filmu Król Artur..

media:
- kartka z bloku technicznego a4
- ołówek automatyczny HB o.5
- ołówek grafitowy B2 do B6
- inspirejszyn

wodna elfka

2009-03-16T16:33:00.000+01:00

..zawsze wodne elfki i elfowie są tacy wyczepiści, tacy wymuskani, a co najgorsze, tacy ludzcy :/
.woda, woda, woda! żyją w wodzie, więc powinny mieć płetwy i skrzela..

media:
- kartka z bloku technicznego a3
- cienkopis czarny

oh noes!

2009-03-16T16:30:00.000+01:00

..sama nie wiem, tak jakoś we święta mi się maznęło, bez większego składu i ładu..

media:
- kartka z bloku technicznego a4
- ołówek automatyczny HB o.5

Renard i Anna

2009-03-16T16:24:00.001+01:00

..a oto jeden z moich ulubionych wampirków i jego dzieło:

Renard to wampir z klanu Torreador, ale należący do Sabatu.. stąd też jego dzieła wyglądają tak a nie inaczej i nawet wśród klanu Tzimisce budzą zdumienie..
.a Anna? ona chciała być tylko podziwiana.. no i teraz będzie, na wieki wieków, a przynajmniej do póki sylikon i formalina nie ustąpią ;)

media:
- kartka z bloku technicznego a4
- długopis czarny bic

Hektor

2009-03-16T16:16:00.002+01:00

znowu filmowo:

Hektor sportretowany przez australijskiego aktora, Erica Banę w filmie z 2004 roku, pt. Troja

media:
- kartka z bloku technicznego a4
- ołówek automatyczny HB o.5
- ołówek grafitowy B2
- inspirejszyn

Eric Bana

2009-03-13T15:14:00.002+01:00

.cóż począć, jestem dziewczyną, lubię oglądać filmy i lubię przystojnych i utalentowanych aktorów :D

Eric Bana

media:
- kartka z bloku technicznego a3
- ołówek automatyczny HB o.5
- ołówek grafitowy B6
- cienkopis czarny Pelikana
- kredka czarna wodna

migrena

2009-03-13T15:08:00.000+01:00

"Migrena - powtarzający się, pulsujący ból głowy, pojawiający się przeważnie w okresie dojrzewania, częściej u kobiet. Charakteryzuje się różnym stopniem nasilenia, czasem trwania i częstotliwością występowania. Bóle nasilają się pod wpływem emocji lub wysiłku fizycznego. Występuje światłowstręt, nadmierna wrażliwość na dźwięki i zapachy, występują też nudności i wymioty. Niekiedy przed wystąpieniem epizodu migrenowego, może pojawić się tzw. aura, w postaci parestezji, ubytków w polu widzenia, pojawienia się mroczków, niedowładu, afazji. Według najbardziej rozpowszechnionej teorii za fazę aury odpowiada skurcz naczyń mózgowych, który w dalszym etapie przechodzi w nadmierne ich rozszerzenie ze zwiększoną przepuszczalnością ścian, doprowadzając do napadu bólowego. Jest to dolegliwość dziedziczna." - opis z wikipedii

.a tak to mniej więcej wygląda:

media:
- papier do drukarek a4
- ołówek automatyczny HB 0.5

autoportret 1

2009-03-13T14:59:00.000+01:00

media:
- papier do drukarek a4
- ołówek automatyczny HB, ołówek grafitowy B6
+ reanimacja w PS7, bo rysunek walał się u mnie po torbie przez kilka tygodni i się podarł u góry :>

beautiful girl

2009-03-13T14:50:00.000+01:00

. majne friende, czyli Robalek

media:
- papier do drukarek
- ołówek automatyczny HB
- lekcja biologii w 2 LO

lisek

2009-03-13T14:34:00.000+01:00

..chodzi lisek koło drogi..
..nie ma ręki ani nogi..

.a dalej nie pamiętam.

.mój ojciec.

media:
- PS7
- na podstawie starego zdjęcia, którego ze względów personalnych nie umieszczę :)